احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧٧ - چگونگى تكفين

چگونگى تكفين:

١- كفن كردن مرده مسلمان بر همه مسلمانان واجب كفائى است. كفن عبارت از سه تكه پارچه است: لنگ كه از ناف تا پاهايش‌با آن پيچيده مى‌شود، و پيراهن، و سرتاسرى كه همه بدن را دربرمى‌گيرد ومستحبّ است كه با پارچه‌اى كمر ميّت بسته شود و بر سراو هم عمامه‌اى پيچيده شود.

٢- لنگ بايد از ناف تا زانو را بپوشاند، و به اندازه‌اى كه لنگ گفته شود كفايت مى‌كند، وپيراهن از شانه تا ميانه ساق پا رابپوشاند و بهتر اين است كه تا روى پاها برسد، امّا سرتاسرى بايد همه بدن را بپوشاند و احوط اين است كه سرتاسرى بگونه‌اى باشد كه‌از نظر پهنا يك طرف آن روى طرف ديگر قرار گيرد، و از نظر درازا هم بستن دو سر آن ممكن باشد.

٣- ميّت با پوست مردار و پارچه غصبى و چيز نجس (حتى آنچه در نماز عفو شده است) وپارچه ابريشمى خالص‌كفن نمى‌شود، واحوط اين است كه از پارچه زربافت هم اجتناب شود، وهم‌چنين با پوست ومو و كرك حيوان حرام گوشت هم كفن‌كردن جايز نيست، امّا پوست حيوان حلال گوشت هم اگر بر آن جامه يا پارچه صدق نكند احوط آن است كه در كفن كردن از آن‌اجتناب شود.

٤- اگر كفن، بعد از گذاشتن ميّت در آن، نجس شود بايد تطهير شود، يا با شستن يا بريدن و يا تبديل آن به كفن ديگر، چه قبل ازگذاشتن جنازه در قبر باشد يا بعد از آن.

٥- كفن زن بر شوهر است اگر قدرت مالى داشته باشد، مگر اينكه كسى ديگر كفن او را به عهده گيرد و بخشش كند يا اينكه زن‌وصيّت خاصّى كرده باشد. پس اگر وصى او وصيّت را انجام داد از شوهر ساقط مى‌شود، و احوط آن است كه ساير مخارج وفات هم‌مثل كفن است و شوهر بايد آنها را به دوش بگيرد.

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، احكام عبادات - قم، چاپ: دوم، ١٣٨١.

كفن هر انسان از اموال خود او تهيه مى‌شود. فقهارحمهم الله گفته‌اند: اگر ميّت فقير باشد و كسى هم كفن او را به عهده نگيرد، برهنه‌دفن مى‌شود و بر خويشاوندان او ويا ساير مسلمانان، كفن او واجب نيست. ولى اقرب و احوط اين است كه كفن ميّت بر كسى است كه‌ميّت واجب النفقه او بوده است يا بر بيت‌المال واجب است، در غير اين صورت بر ساير مسلمانان واجب كفايى است.

٧- مقدار واجب كفن، از اصل مال ميّت برداشته مى‌شود و هم‌چنين- بنابر اشبه- ساير مخارج احكام ميّت. و در اين صورت بايدحدّ متوسّط و متعادل لايق شأن ميّت در نظر گرفته شود و از اسراف پرهيز گردد، امّا ساير هزينه‌هاى وفات كه از مستحبّات يا ازسنّتها و رسوم اجتماعى است، بايد با اذن ورثه صورت گيرد مگر اينكه خود ميّت وصيّت كرده باشد كه در اين صورت از ثلث اوبرداشته مى‌شود.