١٧- مكروه است كه كفن با آهن بريده شود و آستين و دكمه براى آن گذاشته شود، و اگر ميّت در پيراهن خود كفن شود بايددكمه‌هاى آن را بردارند و هم‌چنين مكروه است كه نخ كفن را با آب دهن تر كنند.

١٨- مكروه است كه كفن را بخور بزنند و هم‌چنين مكروه است كه رنگ كفن سياه باشد يا با رنگ سياه چيزى بر آن نوشته شود يااز جنس كتّان يا مخلوط با ابريشم باشد.

١٩- مكروه است كه انسان در خريد كفن چانه بزند.

٢٠- مكروه است كه به قول بعضى از فقها كفن كثيف و چركين باشد.

حنوط و جريدتين و آداب تشييع:

١- حنوط كردن ميّت يعنى ماليدن كافور بر مواضع هفتگانه سجده (پيشانى، هر دو كفّ دست، زانوها و سر دو انگشت‌بزرگ پاها) واجب است، و احتياط اين است كه سر بينى نيز اضافه شود، وفرقى ندارد كه كافور را بر مواضع يادشده با دست يابا پارچه بمالد، بلكه پاشيدن كافور در آن مواضع هم جايز است ومستحب است كه بر مفاصل، سر، ريش، سينه، فرج، گردن، شانه‌ها، آرنج‌ها وپشت دستان نيز ماليده شود.

٢- وقت حنوط كردن، بعد از غسل (يا تيمّم) است چه پيش از كفن كردن باشد يا بعد و يا در هنگام آن، و اوْلى اين‌است كه پيش از كفن كردن حنوط شود، واحتياط اين است كه كافور طاهر، مباح، ساييده شده و خوشبو باشد.

٣- شخص مُحرِم كه قبل از طواف مرده باشد، از حنوط كردن استثنا شده است.

٤- در حنوط، مسمّاى آن كفايت مى‌كند و بهتر اين است كه وزن آن به اندازه سيزده درهم ويك سوم درهم (در حدود هفت‌مثقال صيرفى) باشد و حدّاقل آن يك مثقال شرعى (سه چهارم مثقال صيرفى) و بهتر از آن چهار درهم است.

٥- اگر حنوط كردن با كافور امكان نداشته باشد وجوب آن ساقط مى‌شود.

٦- مستحب است كافور، با مقدارى از تربت قبر امام حسين‌عليه السلام مخلوط گردد، ومكروه است كه به دنبال جنازه بخوردان حمل‌شود.

٧- مستحب است كه در حنوط كردن از پيشانى آغاز شود.

٨- مستحب است كه همراه ميّت دو جريده (دو چوب تازه و سبز) گذاشته شود و بهتر اين است كه از نخل خرماباشد، و گرنه از سدر و گرنه از خلاف (بيد) يا انار باشد و اگر درختان يادشده در دسترس نباشد از هر درخت ديگر هم‌درست است وبايد تر باشد و چوب خشك فايده‌اى ندارد، و اينكه طول هر يك به اندازه يك ذراع باشد.