احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٧٦ - قرائت چيست؟

انجام دهد، واگر به طور كلى از ركوع‌وسجود، عاجز باشد، ايستاده نماز بخواند وبراى ركوع وسجده باسر يا چشم اشاره كند، وبنابراحوط در هنگام اشاره به سجده، چيزى را كه سجده برآن صحيح است، برپيشانى بگذارد.

ه- اگر در اول وقت، عاجز از قيام باشد ولى گمان كند يا احتمال دهد كه در آخر وقت، قدرت بر قيام پيدا مى‌كند، واجب است‌نماز را تا آخر وقت به تأخير اندازد.

و- اگر كسى قدرت برقيام داشته باشد ولى‌بترسد از اينكه اگر ايستاده نماز بخواند، بيمار شود يا بيمارى او شدت پيدا كند، براى اوجايز است كه نشسته نماز بخواند، وهمچنين اگر بترسد از بيمارى يا از شدت يافتن بيمارى در صورتيكه نشسته نماز بخواند، جايزاست كه خوابيده بجا آورد.

آداب قيام‌

در هنگام قيام براى نماز، مستحب است امور زير مراعات شود:

١- پايين انداختن شانه‌ها.

٢- رها كردن دستها.

٣- گذاشتن دستها روى رانهادر حاليكه انگشتان را بهم چسبانده باشد.

٤- نگاه كردن به محل سجده.

٥- راست نگهداشتن فقرات پشت وگردن.

٦- پاها را صاف و رو به قبله قرار دادن.

٧- فاصله گذاشتن بين پاها به اندازه سه انگشت باز تايك وجب (در حدود ١٥ تا ٢٠ سانتى‌متر).

٨- انداختن سنگينى بدن بر هردو پاباهم.

٩- خاشعانه وخاضعانه بودن قيام به گونه‌اى كه با ايستادن يك بنده ذليل در برابر پروردگار جليل، متناسب باشد.

پنجم- قرائت‌

قرائت چيست؟

١- قرائت از واجبات نماز است كه- در اصطلاح فقهى- عبارت است از: آنچه نمازگزار از قرآن يا ذكر خدا در هرركعت قبل ازركوع، مى‌خواند.