احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٨٣ - چگونگى نماز ميت
جستن ازمبطلات نماز است، به ويژه: سخن گفتن، قهقهه و انحراف از قبله.
١١- اگر بر ميّت نماز خوانده نشود تا اينكه دفن گردد، واجب است كه بر روى قبر او نماز خوانده شود و همچنين اگر بعد از دفن، معلوم شود كه نماز خوانده شده، باطل بوده است، بايد بر قبر او نماز بگذارند ولى نبش قبر به خاطر نماز جايز نيست و اگر بر او نماز خوانده نشودتا اينكه يك شب و روز از دفنش سپرى شود، احوط اين است كه بر او نماز خوانده شود و اگر جنازه به خاطر عواملى مانند سيل وغيرهاز قبر بيرون شود، بنابراحتياط مستحبّ براو نماز خوانده شود.
١٢- نماز ميّت، وقت معيّنى ندارد، حتى در اوقاتى كه نماز كراهت دارد، نماز ميّت اشكال ندارد، و اگر با وقت نماز فريضههمزمان شود، نماز فريضه مقدّم مىشود تا وقت فضيلت آن از دست نرود ونمازميّت به تأخير انداخته شود مگر اينكه خوف فاسدشدن جنازه يا دليل ديگر باشد كه در اين صورت نماز ميّت مقدّم مىشود.
١٣- خواندن يك نماز مشترك بر مجموعهاى از مردگان جايز است، واگر امام بر جنازهاى نماز مىخواند و در همان حين، جنازه ديگرى راهم حاضر كردند در اين صورت چند راه وجود دارد: اوّل- اينكه تكبيرات باقيمانده را به طور مشترك براى جنازه اوّلودوّم بخواند و سپس براى جنازه دوم، تكبيرات باقيمانده او را به طور اختصاصى بخواند. دوم- اين است كه نماز اوّل را تمام كند بعدبراى جنازه دوم نماز بخواند. سوم- اينكه جايز است نماز ميّت اوّل را قطع كند و براى هر دو جنازه از نو به طور مشترك نماز بخواند.
١٤- در نمازميّت، طهارت مستحباست ودر صورت خوف فوتنماز، تيمّم هم جايزاست.
١٥- مستحب است نمازگزار در برابر وسط پيكر ميّت مرد و در برابر سينه ميّت زن بايستد ومستحب است پا برهنه باشد و درتكبير اوّل بلكه در همه تكبيرات، دست خود را بلند نمايد ونزديك جنازه بايستد و در صورتيكه بخواهد مأمومين از او تبعيّت كنندبايد تكبيرات و دعاها را با صداى بلند بخواند.
١٦- مستحب است براى نماز ميّت، جاهايى انتخاب شود كه تردّد ورفت و آمد مؤمنين زياد باشد تا جماعت شركت كننده نيززياد شود، به استثناى مساجد زيرا برگزارى نماز ميّت در مساجد- جز مسجدالحرام- مكروه است.
١٧- مستحب است در دعا براى ميّت و براى مؤمنين، كوشش وتلاش شود وهمچنين مستحب است قبل از اقامه نماز، سه بار باعنوان «الصلاة» اعلام شود تا همه مطّلع شوند.
١٨- مىتوانى نماز ميّت را به يكى از دو شكل زير بخوانى:
اوّل- شكلى كه تنها به دعاهاى واجب اكتفا مىشود بدين ترتيب: در ابتدا نيّت و قصد قربت