احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٣١ - خودآرايى به فروتنى، بردبارى و انصاف

بر خواسته خود مقدّم ندارد مگر اينكه به‌وسيله فرشتگانم حفظش كنم، و آسمانها و زمين را در روزيش كفالت دهم، و از پس تجارت هر تاجرى به سود او باشم، و دنيا- اجباراً- به‌او رو كند.»

خودآرايى به فروتنى، بردبارى و انصاف‌

اعمال انسان، آئينه صفات نفسانى، و نشان دهنده اخلاق و خصلتهاى درونى اوست. اگر انسان، دل‌پاك، صفاى نفس و اخلاق‌نيك داشته باشد، اعمال او نيز پاك و سيرت او نيز نيك خواهد بود. خداوند سبحان فرموده است:

الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَالَّذِي خَبُثَ لَا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِداً [١].

«سرزمين پاكيزه، گياهش به فرمان پروردگار مى‌رويد امّا سرزمين‌هاى بد طينت (و شوره زار) جز گياه ناچيز و بى‌ارزش‌از آن نمى‌رويد.»

از اين رو شايسته است كه انسان همواره متوجّه خود بوده و نفس خود را آراسته و پيراسته سازد، زيرا بسيار زياد است گناهانى كه‌صرفاً به خاطر بداخلاقى از انسان صادر مى‌شود، و از گناهى توبه نكرده كه مرتكب گناه ديگر مى‌گردد، تا آن موقع كه خداوند به اوتوفيق دهد ونفس خود را اصلاح كند. فروتنى، بردبارى، مدارا و انصاف از فضيلت‌هاى اجتماعى است كه بايد نهال آنها را در اعماق‌نفس خود غرس كرد، و براى آراستن خود به آنها تلاش نمود، تا به اذن پروردگار ثمره و ميوه مطلوب بدست آيد، تأكيد بر اين خصلتهادر احاديث شريف آمده است:

١- معاوية بن عمّار از امام صادق‌عليه السلام شنيده است كه مى‌فرمود:

«إنّ في السماء ملكين موكَّلين بالعباد، فمن تواضع للَّه رفعاه، ومن تكبّر وضعاه‌

» [٢].

«در آسمان دو فرشته است كه موكّل به بندگان هستند. پس هركه در راه خدا تواضع و فروتنى كند او را بالا مى‌برند، و هركه تكبّر كندمقام او را پايين مى‌آورند.»

٢- پيامبر اسلام‌صلى الله عليه وآله در وصيّت خود به حضرت على‌عليه السلام فرمود:

«يا عليّ، واللَّه لو أنّ الوضيع في قعر بئر لبعث اللَّه عزّ وجلّ إليه ريحاً ترفعه فوق الأخيار في‌