احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٤٣ - اجتناب از گناهان كبيره
فرض اللَّه عزّ وجلّ؛ لأنّ رسول اللَّهصلى الله عليه وآله قال: من تركالصلاة متعمّداً فقد برئ من ذمّة اللَّه وذمّة رسوله. ونقض العهد، وقطيعة الرحم؛ لأنّ اللَّه عزّ وجلّ يقول: لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُالدَّار [١]. قال: فخرج عمرو وله صراخ من بكائه، وهو يقول: هلك مَن قال برأيه، ونازعكم في الفضل والعلم» [٢].
«عمرو بن عبيد خدمت امام صادقعليه السلام رسيد و چون سلام كرد و نشست، اين آيه را تلاوت كرد: «همانها كه از گناهان بزرگو اعمال زشت دورى مىكنند ...». سپس سكوت كرد. امام صادقعليه السلامبه او فرمود: «چرا ساكت شدى؟» گفت: دوست دارم گناهان بزرگ را از قرآن بشناسم. پس حضرت فرمود: آرى اى عمرو! بزرگترين گناهان بزرگ شرك به خداوند است. خداوند مىفرمايد: «هر كس شريكى براى خدا قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حراممىگرداند». بعداز شرك، يأس و نااميدى از رحمت خداست، زيرا خداوند مىفرمايد: «تنها گروه كافران، از رحمت خدامأيوس مىشوند». سپس ايمن بودن از مكر خداست، زيرا خداوند مىفرمايد: «جز زيانكاران، خود را از مكر (و مجازات) خدا ايمن نمىدانند». همچنين از گناهان بزرگ، عاق والدين شدن است، زيرا خداوند عاق را جبّار شقىقرار داده است. و از گناهان كبيره، كشتن نفس است كه خداوند حرام كرده مگربه حق، زيرا مىفرمايد: «مجازات او دوزخ است، در حالى كه جاودانه در آن مىماند؛ و خداوند بر اوغضب مىكند؛ و او را از رحمتش دور مىسازد، و عذاب عظيمى براى او آماده ساخته است». از گناهان كبيره، متّهم كردن زنپاكدامن شوهردار است. خداوند فرموده است: «در دنيا و آخرت از رحمت الهى بدورند و عذاب بزرگى براى آنهاست». ديگراز گناهان كبيره خوردن مال يتيم است، زيرا درباره آن خداوندمى فرمايد: «آنها تنها آتش مىخورند، و بزودى در شعلههاى آتش جهنّممىسوزند». ديگر از گناهان كبيره، فرار از جنگ است، زيرا خداوند درباره آن فرمود است: «هركه در هنگام جنگ به دشمنانپشت كند، مگر آن كه هدفش كنارهگيرى از ميدان براى حمله مجدّد، و يا بهقصد پيوستن به گروهى (از مجاهدان) بوده باشد، (چنين كسى) به غضب خدا گرفتار خواهد شد؛ وجايگاه او جهنّم است، و چه بد سرانجامى است». همچنين از گناهانكبيره، رباخواريست، درباره آن خداوند فرموده است: «آنان كه ربا مىخورند (در قيامت) برنمىخيزند مگر مانند كسى كهبر اثر تماس شيطان ديوانه شده». ديگر از گناهان كبيره، سحر و افسونگرى است. زيرا خداوند درباره آن مىفرمايد: «ومسلّماًمىدانستند هر كس خريدار اين گونه متاع (سحر) باشد، در آخرت بهرهاى نخواهد داشت». زنا نيز از گناهان كبيره است وخداوند درباره آن گفته است: «... و هر كس چنين كند (زنا كند) مجازات سختى خواهد ديد. عذاب او در قيامت مضاعفمىگردد، و هميشه با خوارى در آن خواهد ماند». ديگر از كبائر، سوگند دروغ و نادرست است كه درباره آن خداوند مىفرمايد: «كسانيكه پيمان الهى وسوگندهاى خود را به بهاى ناچيزى
[١] سوره رعد، آيه ٢٥.
[٢] وسائل الشيعه، ج ١١، باب ٤٦، ص ٢٥٢، حديث ٢.