روزه خوددارى از شهوت جنسى، خوردن و آشاميدن است و به هريك از اين مبطلات تعدادى ديگر از مبطلات روزه ملحق‌مى‌شود از قبيل: استمنا، ملاعبه با همسر براى كسيكه دراين حالت منى از او خارج مى‌شود، و عمداً تا طلوع فجر به حالت جنابت‌باقى ماندن.

و همچنين در آب فرورفتن، داخل نمودن غبار غليظ در حلق، اماله كردن واستفراغ.

به يارى خداوند به طور مفصّل درباره اين مبطلات سخن گفته خواهد شد واكنون درباره جزئيات مبطلات سه‌گانه اصلى روزه كه‌خوردن و نوشيدن و آميزش جنسى است توضيح داده مى‌شود:

الف- احكام خوردن و آشاميدن:

بر روزه‌دار واجب است كه در طول وقت روزه از خوردن و آشاميدن پرهيز كند، جزئيات مسأله بشرح ذيل بيان مى‌شود:

١- براى روزه‌دار سزاوار است كه قبل‌از طلوع فجر لاى دندانها را خلال كند تا چيزى از بقاياى غذا در آنها باقى نماند و اگر چيزى‌باقى مانده باشد بنابر احتياط آن را در طول روز نبلعد.

٢- فرو بردن آب دهان اشكالى ندارد اگرچه در فضاى دهان جمع شده و داراى طعم يا چسبندگى باشد، و نيز مكيدن نگين انگشتراشكالى ندارد و اگر چيزى را تصوّر كند كه موجب جارى شدن آب دهان مى‌شود مانند ترشى و غيره اشكال ندارد.

٣- اخلاطى كه از سر پائين بيايد و يا از سينه بالا بيايد اگر داخل شكم گردد روزه را باطل نمى‌كند و احتياط مستحبّ آن است وقتى‌كه به فضاى دهان برسد، بيرون انداخته شود.

٤- بايد روزه‌دار از كارهايى كه موجب نفوذ آب و طعام به داخل بدن انسان مى‌شود اجتناب كند مانند: آشاميدن مايعات از راه‌بينى بواسطه لوله و امثال آن، امّا ريختن دارو در گوش و چشم اشكالى ايجاد نمى‌كند اگرچه انسان مزّه آن را در گلوى خود احساس كند.

٥- بايد روزه‌دار از استفاده از سرم يا آمپول تقويت كننده اجتناب كند و اگر از آنها اجتناب نكند احتياط اين است كه از مبطلات‌ديگر روزه خوددارى نمايد و سپس قضاى آن روز را بجا آورد.

٦- در خوردن و نوشيدن تفاوت نمى‌كند كه خوردن و نوشيدن چيزى معمولى مانند: نان و شير باشد و يا غير معمولى مانند: خاك‌و نفت.