چنين گروههاى گريزان از جهاد، در واقع مانعى بر سر راه نهضت هستند، و بر مجاهدين است‌كه از آنان فاصله گرفته و صف خود را از آنان جدا سازند و به بهانه‌ها و عذر تراشى‌هاى آنان در ممانعت از ادامه مسير، گوش ندهند.

بسيارى از كسانيكه از جهاد شانه خالى مى‌كنند، براى اينكه واقعيّت خود را توجيه نمايند،

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، احكام عبادات - قم، چاپ: دوم، ١٣٨١.

منفى بافى پرداخته و درباره جهاد و مجاهدين به پخش افكار منفى مى‌پردازند. آيات قرآن پاره‌اى از اين منفى بافى‌ها را يادآور شده‌است:

فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلَافَ رَسُولِ اللَّهِ وَكَرِهُوا أَن يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَالُوا لَاتَنْفِرُوا فِي‌الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ‌أَشَدُّ حَرّاً لَوْ كَانُوا يَفْقَهُونَ‌ [١].

«بازماندگان از جنگ از مخالفت با رسول خدا خوشحال شدند، و كراهت داشتند كه با اموال وجانهاى خود در راه خدا جهاد كنند وگفتند: دراين گرما حركت نكنيد. بگو آتش دوزخ از اين هم گرمتر است اگر مى‌دانستند.»

وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَاباً شَدِيداً قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ‌يَتَّقُونَ‌ [٢].

«گروهى از آنان گفتند: چرا جمعى را اندرز مى‌دهيد كه سرانجام خدا آنها را هلاك خواهد كرد يابه عذاب شديدى گرفتار خواهد ساخت. گفتند: اين اندرزها براى اعتذار در پيش پروردگار است. و شايد آنها تقوا پيشه كنند.»

وَقَالُوا إِن نَتَّبِعِ الْهُدَى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا أَوَلَمْ نُمَكِّن لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبَى إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ رِزْقاً مِن‌لَدُنَّا وَلكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ‌ [٣].

«و آنها گفتند: ما اگر هدايت را همراه تو پذيرا شويم ما را از سرزمين‌مان مى‌ربايند، آيا ما حرم امنى در اختيار آنان قرار نداديم كه‌ثمرات هر چيزى به سوى آن آورده مى‌شود. رزقى است از جانب ما ولى بيشتر آنان نمى‌دانند.»

قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ‌ [٤].

«گفتند: آيا ما به تو ايمان بياوريم در حاليكه افراد پست و بى‌ارزش از تو پيروى كرده‌اند؟»

الَّذِينَ قَالُوا لإِخْوانِهِمْ وَقَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنْتُمْ‌

[١] سوره توبه، آيه ٨١.

[٢] سوره اعراف، آيه ١٦٤.

[٣] سوره قصص، آيه ٥٧.

[٤] سوره شعراء، آيه ١١١.