احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٦٥ - دوستان و اولياى خدا

قرآن كريم از دوستى و مودّت با دشمنان خدا و رسول منع كرده است، زيرا آنان به حق‌وحقيقت، كفر ورزيدند و مؤمنين را از سرزمين‌شان اخراج كردند. و دشمن تو همان كسى است كه مخالف ارزشها و منافع تو باشد. خداوند مى‌فرمايد:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاءَكُم مِنَ الْحَقِ‌يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِن كُنتُم خَرَجْتُمْ جِهَاداً فِي سَبِيلي وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ‌بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ وَمَن يَفْعَلْهُ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ‌ [١].

«اى كسانيكه ايمان آورده‌ايد! دشمن من و دشمن خودتان را دوست نگيريد شما نسبت به آنان اظهار محبّت مى‌كنيد، در حاليكه‌آنان به آنچه از حق براى شما آمده كافر شده‌اند، و رسول اللَّه و شما را به خاطر ايمان به خداوندى كه پروردگار همه شماست از شهر و ديارتان‌بيرون مى‌رانند. اگر شما براى جهاد در راه من و جلب خوشنوديم هجرت كرده‌ايد با آنان پيوند دوستى بر قرار نسازيد. شما مخفيانه با آنهارابطه دوستى بر قرار مى‌كنيد در حاليكه من به آنچه پنهان يا آشكار مى‌سازيد از همه داناترم، و هر كس از شما چنين كارى كند از راه راست‌گمراه شده است.»

اينكه انسان در ولايتها، گرايشها و محبّتهاى خود دچار دوگانگى وتضاد شود، از خطرناكترين بيماريهاى جامعه است، و بايد باتمام توان با اين آفت مبارزه شود؛ زيرا همين بيمارى، محور نفاق و دورويى، ريشه فساد سياسى و علّت ضعف و ناتوانى در جامعه‌است.

د- جدا شدن از صفّ بازماندگان از جهاد

كسى كه از رفتن به جهاد سرباز مى‌زند، در واقع معارض و مخالف خط جهادى است، و ممكن است گاهى به ثروت و سرمايه‌خود تكيه كند ويا با بعضى از اعمال ظاهرى و تشريفاتى، سرباززدن خود را توجيه نمايد، ومردم را چنين فريب دهد كه گويا به‌خاطر آن اعمال، نقش او نقش رهبرى است.

گروهى‌از مسلمانان بودند كه در عصر رسول اللَّه از جهاد سرباززدند، برخلاف اوامر پيامبر (كه آنان را به جهاد دستور داده وخود هم شخصاً به جهاد پرداخت.) علّت اصلى تخلّف‌

و سرباززدن آنان هم اين بود كه از جهاد با جان و مال كراهت داشتند، امّا براى توجيه عمل‌شان، شدّت گرما را بهانه آورده، مردم راهم از جبهه رفتن منع مى‌كردند.

گروه ديگرى از ثروتمندان هم بودند كه از رسول خداصلى الله عليه وآله اجازه مى‌خواستند كه به آنان‌