مانند: دگمه و نخ و مانند آن، از اجزاء حيوان حرام گوشت باشد، حتّى آن قطعه‌هاى كوچك مانند جوراب و كلاه و غيره در اين‌جاجايز نيست، امّا آنچه را از اجزاءحيوان حرام‌گوشت، نمازگزار در حال نماز با خود حمل مى‌كنداشكال ندارد.

٥- از اين حكم، پوست و پوستين خز [١] و كُرك خالص آن كه به كرك خرگوش وروباه مخلوط نشده باشد، و همچنين پوست وپوستين سنجاب‌ [٢] استثنا شده است يعنى نماز در پوست خز وسنجاب جايز است.

٦- كسى كه از روى جهل در اجزاء حيوان حرام گوشت نماز بخواند، بنابر اقوا نماز او صحيح است.

٧- امّا كسى كه فراموش كرده است، بنابر احتياط بايد نماز را اعاده كند.

٨- امّا در لباسى كه شك دارد آيا از اجزاء حرام گوشت تهيه شده يا از غير آن، نماز اشكال ندارد.

پنجم- اجتناب از طلا

براى مرد جايز نيست كه با پوشيدن طلا نماز بگزارد. چنانكه پوشيدن و آرايش كردن به طلا به طور كلّى براى او جايز نيست اعمّ‌از اينكه طلا، به صورت لباس طلاباف باشد يا با نخهاى طلايى دوخته شده باشد، يا دگمه‌هاى آن از طلا باشد، يا به صورت گردن‌بندو زنجير طلايى به گردن آويزان نمايد، يا به‌صورت انگشتر طلايى يا ساعت طلايى يا قاب طلايى عينك استفاده كند.

اين مسأله فروعى دارد:

١- فرقى نيست بين اينكه طلاى خالص باشد يا مخلوط، اگر در عرف بگويند كه او طلاپوشيده‌است.

٢- حمل طلا در جيب مانند سكّه‌هاى طلا، يا حتّى زيور آلات طلا، اشكال ندارد. چنانكه دندان طلا هم اشكال ندارد.

٣- نماز با سلاحهايى كه در ساختن آنها از طلا استفاده شده، مانند شمشير يا خنجر طلايى‌

[١] خَزْ به سكون زا، ظاهراً همان (قندس) است كه حيوانى است دريايى پستاندار، از راسته جوندگان، داراى دُم دراز و پر مو و قوى با رنگ سرخ تيره، قهوه‌اى ياخاكسترى و داراى پوست گرانبهاست. گاهى به خود پوست يا پوستين، خز گفته مى‌شود. (جواهر الكلام، باب لباس المصلّى. المنجد فى اللغه‌

[٢] سنجاب حيوانى است بزرگتر از موش بزرگ، به اندازه گربه كوچك، از راسته پستانداران جونده با دُم دراز و پر پشم كه به چالاكى به روى درختان مى‌پرد و از پوست او، پوستين‌مى‌سازند، رنگ آن نيلى تيره و خاكسترى است.