احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٢٧ - موارد شكستن نماز

نمازرا خوانده است؟ فرمود:

«اگر آب طرف راست يا چپ يا پشت سر اوست، آن را بشويد بدون اينكه از قبله منحرف شود و نماز را ادامه دهد. امّا اگربدون انحراف و التفات از قبله نمى‌تواند آب پيدا كند، نماز را اعاده نمايد.»

فرمود: «استفراغ كردن نيز همين حكم را دارد.» [١]

موارد شكستن نماز

١- شكستن نماز واجب، از روى اختيار و بدون ضرورت، جايز نيست امّا شكستن نماز مستحب جايز مى‌باشد اگرچه احوط اين‌است كه نماز مستحبّ را هم نشكند.

٢- شكستن نماز واجب در حالات زير جايز مى‌باشد:

اوّل- اگر دفع ضرر از جان نمازگزار يا جان محترم ديگرى به شكستن نماز بستگى داشته باشد مانند اينكه خطرى سلامت‌نمازگزار يا شخص ديگرى را مورد تهديد قرار دهد، قطع نماز براى دفع آن خطر جايز است. مثالهاى اين مورد فراوان است كه دربرخى از روايات به آنها اشاره شده است مانند اينكه نمازگزار ببيند كه كودكى به سوى آتش مى‌رود يا از بام سقوط مى‌كند يا مارى‌به‌نمازگزار يا شخص ديگرى نزديك مى‌شود تا او را بگزد و موارد مشابه ديگر.

دوّم- اگر نماز را قطع نكند، خود نمازگزار يا غير او در معرض ضرر مالى مهمّى قرار بگيرد، مانند اينكه كالاها و اموال او يا غير اودر معرض تلف يا سرقت باشد ونتواند آنها را بعداز اتمام نماز بدست آورد، دراين صورت جايز است براى حفظ اموال، نماز را قطع‌كند.

سوّم- اگر نمازگزار، اذان و اقامه را فراموش كند و قبل از ركوع يادش بيايد، جايز است نمازش را بشكند.

چهارم- اگر بر ذمّه نمازگزار، دَيْن وطلبى باشد و در بين نماز، طلبكار از او مطالبه كند، چنانچه امكان داشته باشد كه در حال‌نمازگزاردن، بدهى را هم پرداخت نمايد، بايد اين كار را انجام دهد. امّا اگر پرداخت بدهى به شكستن نماز بستگى داشته و وقت‌نماز هم زياد باشد و از طرف ديگر نتواند بدهى را بعداز نماز ادا نمايد، جايز است نمازش را قطع نمايد امّا اگر وقت نماز تنگ باشد، شكستن نماز جايز نيست.

پنجم- اگر وقت نماز زياد باشد و نمازگزار از فوت منفعتى كه از نظر عرف مهم است بترسد مثل اينكه قطار حركت كند يا هواپيماپرواز نمايد و مانند آن، جايز است نمازش را بشكند