احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٧ - احكام آب مضاف

نيست. امّا نبايد در طاهر كردن چيز نجس ديگر يا وضو و غسل كردن، از اين آب‌استفاده شود.

احكام آب مضاف‌

معنى و تعريف آب مضاف قبلًا بيان شد امّا احكام آن در ضمن مسائل ذيل بيان مى‌شود:

١- فقهاقدس سرهم گفته‌اند: آب مضاف هيچ چيز نجسى را پاك نمى‌كند امّا برخى از قدماى فقهاعقيده داشتند كه نجاست با آب مضاف برطرف مى‌شود. اين نظر نيكو است مخصوصاً در هنگام‌اضطرار و وجود نداشتن آب مطلق و بشرطى كه از برطرف شدن نجاست و اثر آن و صدق پاك‌شدن در عرف (مانند مواد طبّى ضدعفونى كننده) اطمينان حاصل شود.

امّا وضو و غسل با آب مضاف به هيچ وجه صحيح نيست زيرا واجب است وضو و غسل باآب مطلق باشد.

٢- آب مضاف با برخورد با نجاست و سرايت عرفى نجاست در آن، به طوريكه آن را پليدوناپاك گرداند و مصداق پليدى كه در آيات به عنوان «رج» ز و «خبيث» تعبير شده تلقّى گردد، نجس مى‌شود، خداوند مى‌فرمايد:

(وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ [١].

«از پليدى و ناپاكى اجتناب كن.»

(... وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ ... [٢].

«... پليديها و ناپاكيها را براى آنان حرام مى‌گرداند ...»

بنابراين، حكم مذكور شامل موارد زير نمى‌گردد:

الف- منابع و مخازن عظيم نفت، مخازن ادويه و دارو، حوضهاى بزرگ آب ميوه‌ونوشابه‌هاى گازدار زياد اگر دست نجس يا قطره خون به آنها برسد و از نظر عرف به همه آنهاسرايت نكند، بنابر اقوى نجس نمى‌شوند زيرا عموم نهى از نجاسات، آنها را شامل نمى‌شود.

ب- اگر مايع مضاف از بالا بر محل نجس بريزد، تنها آن مقدارى كه بر روى نجس ريخته، نجس مى‌شود نه آن مقدارى كه در ظرف باقى مانده است زيرا از نظر عرف، نجاست از پائين‌به بالا، سرايت نمى‌كند.

٣- اگر مايع مضاف نجس شده، با آب پاك (كُرّ يا بيشتر از آن) مخلوط شود به‌گونه‌اى كه در آن مستهلك شود و ديگر آن را مضاف نگويند، پاك مى‌گردد حتّى اگر به حالت‌پيشين خود