احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٠١ - احكام قنوت

٥- طول دادن ركوع وسجود وخواندن دعاها و ذكرهاى زياد وقرائت سوره‌هاى طولانى در نماز اشكال ندارد، زيرا اين‌ها به اصل‌موالات ضررى نمى‌رسانند، وبر صورت وشكل نماز تأثير منفى ندارند.

دوازدهم- قنوت‌

تعريف قنوت‌

قنوت در لغت به طور مطلق به معناى خضوع وفرمانبردارى وتسليم بودن است، وبه دعا ونماز وپرستش نيز به عنوان مصداقهاى‌خضوع وتبعيت از خداوند، قنوت گفته مى‌شود. امادر اصطلاح فقهى، قنوت، دعا به شيوه خاص ودر موقعيت مخصوصى از نمازاست.

احكام قنوت:

١- قنوت عبارت است از دعا كردن با بلند كردن دستهادر مقابل صورت به گونه‌اى كه كف دستها به طرف آسمان وپشت دستها به‌سوى زمين باشد، ودر اغلب نمازها بعد از خواندن حمد وسوره وقبل از ركوع ركعت دوم، انجام مى‌شود، واگر نماز گزار بدون بلندكردن دستها، دعا بخواند، ثواب دعا را- ان شاء اللَّه- خواهد داشت.

٢- قنوت در همه نمازهاى واجب ومستحب، مستحب است، ودر نمازهاى واجب يوميه‌اى كه با صداى بلند خوانده مى‌شودمخصوصاً در نمازهاى صبح ومغرب وجمعه وهمچنين در نماز وتر، استحباب آن مؤكد است.

٣- استحباب قنوت- همانطوركه گفتيم- فقط يكبار قبل از ركوع ركعت دوم هرنماز است مگر در موارد ذيل كه موقعيت وترتيب‌خاصى دارد:

الف- نماز عيدين: نماز عيد فطر وعيد قربان، پنج قنوت در ركعت اول وچهار قنوت در ركعت دوم دارد.

ب- نماز آيات: اين نماز دويا پنج قنوت دارد كه در جاى خود- ان شاء اللَّه- به آن اشاره خواهد شد.

ج- نماز جمعه: نماز جمعه دوقنوت دارد يكى قبل از ركوع ركعت اول وديگرى بعد از ركوع ركعت دوم.

د- نماز وتر: در نماز وتر نيز به پيروى از امام كاظم‌عليه السلام دعا بعد از ركوع مستحب است.

٤- در قنوت، خواندن ذكر مخصوص شرط نيست بلكه جايز است نمازگزار هردعا وذكر