د- كسى كه گرفتار وسواس است و ترك آن بستگى به اين داشته باشد كه به جماعت بخواند، جماعت بر او واجب مى‌شود ولى اگربه طور فراداى (به تنهايى و بدون جماعت) نماز بخواند ونمازش را با وسوسه باطل نكند، نماز او صحيح بوده، و اين حكم‌مشكلى است كه گفته شود او دراين صورت واجبى را ترك كرده است.

ه- اگر يكى از پدر و مادر، فرزند را دستور دهد كه به جماعت بخواند، جماعت بر او از جهت اطاعت پدر و مادر واجب مى‌شوددر صورتيكه ترك اطاعت آنها باعث عاق شدن شود.

انعقاد نماز جماعت:

١- نماز جماعت در غير جمعه و عيدين با حضور دو شخص يعنى امام و مأموم منعقد مى‌شود ودر اين حالت مأموم در سمت‌راست امام مى‌ايستد، ولى هرچه شمار مأمومين زياد شود، ثواب وفضليت آن نيز مضاعف مى‌گردد. امّا در نماز جمعه و عيدين، جماعت در صورتى منعقد مى‌شود كه حدّاقل پنج نفر كه يكى از آنان امام جماعت است، وجود داشته باشند.

٢- لازم نيست جماعت حتماً در مسجد برپا شود بلكه در هر مكان جايز است ولى در مسجد فضيلت بيشترى دارد.

٣- كسى كه يكى از نمازهاى يوميّه را مى‌خواند مى‌تواند به امامى كه نماز يوميّه ديگرى را مى‌خواند اقتدا كند، زيرا همگونى نمازامام و مأموم از همه جهات لازم نيست:

الف- نه از حيث ادا و قضا (مثل اقتدا كردن در نماز ادا به امامى كه نماز قضا مى‌خواند يا برعكس).

ب- نه از حيث قصر و تمام (مثل مسافرى كه در نمازهاى ظهر و عصر و عشا به امام حاضر اقتدا مى‌كند يا بر عكس).

ج- و نه از جهت وجوب و استحباب (مثل كسى كه نماز ظهر واجب خود را اقتدا مى‌كندبه امامى كه نماز ظهر را از باب استحباب اعاده مى‌كند) ولى اقتدا كردن كسى كه نماز واجب خود را مى‌خواند به كسى كه نمازخود را از باب احتياط اعاده مى‌كند، اشكال دارد. [١]

نيّت و قصد:

١- در انعقاد جماعت، در غير جمعه و عيدين، شرط نيست كه امام هم قصد جماعت‌

[١] مثل اقتدا كردن به كسى كه در نمازش با مشكلى مواجه شده و وظيفه فقهى او ايجاب مى‌كند كه نمازش را تمام كند و بعداز باب احتياط اعاده نمايد يا مسافرى كه در وظيفه قصر خود شك‌كرده و از باب احتياط بين قصر و تمام جمع مى‌كند.