احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٣٩ - آداب روزهدارى

زيرا كه سكوت موجب كمال روزه‌دارى است. ان شاء اللَّه.

٥- بواسطه روزه است كه قلب روزه‌دار از كينه و حسادت و خيانت پاكيزه مى‌گردد، پس بر انسان لازم است دراين راه كوشش كندتا به عاليترين درجات تقوى- به خواست خدا- نائل شود.

ب- پاك داشتن روزه:

١- بر روزه‌دار سزاوار است كه خود را از آنچه كه شهوتش را بر مى‌انگيزد حفظ كند، پس نبايد با همسر خود بازى شهوت‌انگيزكند و نبايد او را لمس كند، يا او را ببوسد، يا به او طورى نگاه كند و سخن بگويد كه موجب انگيزش شهوتش بشود، تمام اين كارهاموقعى بايد اجتناب شود كه انسان بترسد كنترل خود را از دست بدهد، امّا اگر نترسد براى او اشكالى دراين امور نيست، اين دستورات‌درباره زن نيز نسبت به شوهرش جارى است.

٢- خوب است روزه‌دار از كشيدن سرمه‌اى كه داراى مشك مى‌باشد يا طعم آن در حلقش احساس بشود دورى كند.

٣- انفيه بر روزه‌دار مكروه است ولى چكاندن دارو در گوش روزه‌دار اشكال ندارد، و استعمال شياف جامد توسّط روزه‌دار مكروه‌است.

٤- مكروه است بر روزه‌دار، بوئيدن هر گياهى كه در آن بوى خوش باشد مانند گلها، ولى عطر زدن بر روزه‌دار مستحبّ است كه آن‌تحفه روزه‌دار است و عطر زدن بواسطه مشك مكروه است كه شايد به خاطر غلظت بوى آن باشد.

٥- نشستن در آب (براى خنك شدن) جايز است و براى مرد مكروه نيست، چنانكه جايز است به بادبزن آب بپاشد وبا جامه نمدار خود را خنك كند، ولى براى زن روزه‌دار نشستن در آب كراهت دارد.

ج- رعايت سلامتى:

١- بر روزه‌دار لازم است كه سلامتى خود را رعايت كند، و از آنچه كه در حال روزه‌دارى به او ضرر برساند دورى كند، مانندحجامت كردن، رگ زدن، دندان كشيدن، خون دادن و در حمام درنگ كردن كه تمام اين امور موقعى است كه به‌سلامتى او ضرربرساند يا موجب ضعف او بگردد.

٢- بر روزه‌دار نيز مكروه است كه لباس بدنش را مرطوب و خيس نمايد.