احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٩ - مقدمه

ناشى از توجيهات و ارشادات پيامبر اسلام‌صلى الله عليه وآله باشد كه در بسيارى از روايات، مسلمانان رابه پاكيزگى و به ساختن جامعه‌اى پيراسته از چركها و آلودگيهاى مادى و معنوى، فراخوانده‌است. در حديث پيامبرصلى الله عليه وآله آمده است:

«تنظَّفُوا بِكُلِّ مَا اسْتَطَعْتُمْ؛ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالى بَنَى الْإِسْلَامَ عَلَى النَّظَافَةِ، وَلَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا كل‌نَظِيفٍ»

[١].

«به هر وسيله‌اى كه مى‌توانيد، نظافت را رعايت كنيد زيرا خداوند متعال اسلام را بر پايه‌نظافت، بنا كرده است و وارد بهشت نمى‌شود مگر كسى كه پاكيزه باشد.»

هدف اسلام از اين همه تأكيد و تشويق بر طهارت، اين است كه مؤمن هميشه پاكيزه وازچركهاى مادى و معنوى دور باشد و روح او نيز پاك و تزكيه گردد زيرا مقصود از تشريع‌طهارت تنها بعد مادى محسوس آن نيست بلكه طهارت روحى نيز جزء هدف است.

طهارت حسّى، زايل ساختن نجاست از جامه، بدن و مانند آن است كه به وسيله آب، خورشيد، زمين و مطهّرات ديگر، در چارچوب شرايط خاصّى- كه گفته خواهد شد- حاصل‌مى‌شود.

امّا طهارت معنوى، وضو، غسل، تيمّم و مشرّف شدن به اسلام است كه به وسيله آب وزمين و اقرار به شهادتين براساس شرايط خاصّى حاصل مى‌گردد.

با طهارت است كه انسان براى نماز و طواف واجب و دست زدن به نوشته قرآن و مانند آن‌مهيّا و آماده مى‌شود.