احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٣٣ - خودآرايى به فروتنى، بردبارى و انصاف

پس اوس بن خولى انصارى، قدحى شير آميخته به عسل را براى آن‌حضرت آورد، چون پيامبر خدا آن قدح را نزديك دهانش آورد، آن را دوركرد وفرمود: دو نوشيدنى را كه بتوان به يكى از آن دو اكتفا كرد نمى‌نوشم و آن را حرام هم نمى‌كنم و لكن براى خداوند تواضع مى‌كنم. به‌يقين هركه براى خدا تواضع كند، خداوند او را بالا برد، و هركه تكبّر كند خدا او را پائين آورد و هركه در معيشت خود ميانه روى كند، خداوند روزيش دهد، و هركه در معيشت، ريخت و پاش نمايد، خداوند او را محروم مى‌گرداند، و هركه مرگ را بسيار ياد كند، خدا او رادوست مى‌دارد.»

٧- امام باقرعليه السلام از پيامبر خدا روايت مى‌كند كه فرمود:

«إنّ اللَّه يحبّ الحيي الحليم العفيف المتعفّف‌

» [١].

«همانا خداوند شخص با حيا و حليم و با عفّت و متعفّف را دوست مى‌دارد.»

٨- امام صادق‌عليه السلام غلامش را به دنبال كارى فرستاد، غلام دير كرد. حضرت بدنبالش بيرون آمد، پس حضرت او را يافت كه‌خوابيده است، نزد سرش نشست و او را باد مى‌زد تا آنكه بيدار شد. امام‌عليه السلام به او فرمود:

«يا فلان، واللَّه ما ذاك لك تنام الليل والنهار، لك الليل، ولنا منك النهار»

[٢].

«اى فلانى به خدا قسم براى تو اين اختيار نيست كه شب و روز بخوابى، شب براى توست، وروزت براى ما.»

٩- امام صادق‌عليه السلام روايت مى‌كند كه پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود:

«سيّد الأعمال إنصاف الناس من نفسك، ومواساة الأخ في اللَّه، وذكر اللَّه على كلّ حال‌

» [٣].

«سرآمد اعمال، انصاف كردن با مردم، و با برادر دينى در راه خدا هميارى نمودن و به ياد خدا بودن در هر حال است.»

١٠- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«ثلاث هم أقرب الخلق إلى اللَّه يوم القيامة حتى يفرغ من الحساب: رجل لم تدعه قدرة في حال غضبه أن يحيف على من تحت يده، ورجل مشى بين‌اثنين فلم يمل مع أحدهما على الآخر بشعيرة، ورجل قال بالحقّ فيما له وعليه‌

» [٤].

«سه نفر هستند كه نزديكترين مردم به خدا در روز قيامت مى‌باشند تا از حساب فارغ شود: مردى كه قدرتش به او اجازه ندهد درحال غضب به زيردستش ستم كند، و مردى كه ميان دوكس راه رودو