احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٥٨ - پارسايى در دنيا

فاذكر مصابك برسول اللَّه‌صلى الله عليه وآله، فإنّ الخلائق لم يصابوابمثله قطّ

» [١].

«تو را به تقواى الهى، ورع و كوشش سفارش مى‌كنم، و بر حذر باش از اينكه به بالاتر از خودت نظر كنى، و بس است دراين باره‌سخن خداوند خطاب به پيامبرش: «و هر گز چشمان خود رابه نعمتهاى مادى، كه به گروههايى از آنان داده‌ايم، ميفكن؛ اينها شكوفه‌هاى زندگى دنياست.» وهمچنين سخن خداوند: «اموال و اولاد آنان تو را به شگفتى نيندازد.» پس اگر از اين ترسيدى، زندگى پيامبرصلى الله عليه وآله را به يادآور كه خوراكش جو بود، وشيرينى‌اش خرما، و هيزم سوختش از چوب خرما اگر پيدا مى‌كرد، و اگر مصيبتى در جان يا مال يا فرزندانت به تو برسد، پس مصيبت ازدست دادن رسول خداصلى الله عليه وآله را بياد بياور كه همه مخلوقات تاكنون مصيبتى به مانند آن نديده‌اند.»

٩- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«قال رسول اللَّه‌صلى الله عليه وآله: ما لي وللدنيا، إنّما مثلي كراكب رفعت له شجرة في يوم صائف، فقال تحتها ثمّ راح وتركها

» [٢].

«رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: مرا با دنيا چه كار؟ مثل من مانند آن سوارى است كه در روز گرم تابستان، درختى بر روى او سايه‌افكند، پس او در زير (سايه) آن كمى بخوابد و سپس آن را ترك‌

و به راه بيفتد.»

١٠- حضرت على‌عليه السلام در وصيّت خود به محمّد بن حنفيّه فرمود:

«ولا مال أذهب للفاقة من الرضا بالقوت، ومن اقتصر على بلغة الكفاف فقد انتظم الراحة، وتبوّء خفض الدعة، الحرص داع إلى التقحّم في‌الذنوب»

[٣].

«هيچ مالى مانند راضى شدن به قُوت بر طرف كننده فقر نيست، و كسى كه اكتفا كند به آنچه كفاف او مى‌كند، به راحتى رسيده وسامان يافته و در آسايش قرار گرفته است. حرص انسان را به سوى فروافتادن در گناه فرا مى‌خواند.»

١١- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«إنّ في كتاب علي: إنّما مثل الدنيا كمثل الحيّة ما ألين مسّها، وفي جوفها السمّ الناقع، يحذرها الرجل العاقل ويهوى إليها الصبي الجاهل»

[٤].

در كتاب على‌عليه السلام آمده است: دنيا مانند مارى است كه ظاهرش بسيار نرم ولى در باطنش زهر كشنده است. انسان عاقل از آن حذرمى‌كند، امّا كودك نادان به سوى آن ميل مى‌كند.»