احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٢٣ - كارهاى جايز در نماز

«در حال قيام با گذاشتن دست بر كمر تكيه نكن زيرا خداوند قومى را به خاطر اين كار، عذاب نمود. آنان از جهت ملالت وخستگى از نماز، دستان را بر كمر تكيه مى‌دادند.» [١]

١٢- گوش فرا دادن:

على بن جعفر از برادرش امام كاظم‌عليه السلام نقل مى‌كند كه از آن حضرت پرسيدم درباره اينكه كسى در حال نماز سخنى را مى‌شنود، پس او گوش فرا مى‌دهد تا آن را بشنود، اگر چنين كند آيا چيزى بر اوست؟ فرمود:

«اين يكنوع كاستى در نماز است ولى چيزى بر او نيست.» [٢]

كارهاى جايز در نماز

مجموعه‌اى ديگر از روايات شريف به جواز برخى از افعال و حركات ساده در نماز اشاره نموده، و اينكه نماز به واسطه آنها باطل‌نمى‌گردد. ولى- همچنانكه از روايات الهام مى‌گيريم- در انجام دادن اين حركات و نظاير آن بايد حتّى‌الامكان به مقدار ضرورت اكتفاشود، زيرا در نماز، اصل براين است كه آرامش، طمأنينه وخشوع در برابر خداوند قلب و همه اعضاى نمازگزار رافرا گيرد، و نمازگزار با آيات قرآن و ذكرها و دعاها انس بگيرد. برخى از روايات را دراين رابطه مى‌خوانيم:

١- شمارش با انگشتر و ريگ:

حبيب بن معلّى مى‌گويد: از امام صادق‌عليه السلام پرسيدم كه من زياد سهو مى‌كنم و نمى‌توانم شمار ركعات نمازم را درست به يادنگهدارم مگر با انگشترم كه آن را براى حفظ ركعات، جابجا مى‌كنم. امام فرمود:

«اشكال ندارد.» [٣]

همچنين امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«اشكال ندارد كه كسى ركعتهاى نمازش را با انگشترش يا با ريگهايى كه در دست مى‌گيرد بشمارد.» [٤]