احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٦١ - آداب اذان واقامه

نيست ولى اگر اقامه را بدون‌طهارت به قصد رجا بجا آورد، جايز است.

هشتم- احوط اين است كه در اقامه، طهارت وقيام ترك نشود، اما روبه قبله بودن واستقرار داشتن (آرام بودن بدن) اوْلى آن است كه ترك نشود ولذا اگر كسى بخواهد بدون طهارت يانشسته اقامه بگويد، بايد به قصد رجا بجاآورد (نه قصداستحباب قطعى).

آداب اذان واقامه‌

براى كامل شدن ثواب وامتثال درست اوامر خداوند، مراعات امور ذيل در اذان واقامه مستحب است:

١- توجه ورو كردن به قبله در حين اذان واقامه.

٢- در حال قيام باشد.

٣- طهارت داشتن در اذان، اما در اقامه، طهارت شرط صحت آن است مگر اينكه اقامه رابه قصد رجا بجا آورد.

٤- سخن نگفتن در حين اذان و اقامه مخصوصاً بين اقامه ونماز.

٥- استقرار وآرامش بدن در حال اقامه گفتن.

٦- ظاهر كردن الف وهاى كلمه «اللَّه» درهر فصلى از اذان كه مشتمل برآن مى‌باشد، امّا اقامه را بايد با سرعت وپشت‌سرهم بجا آورد.

٧- گذاشتن انگشت در گوشها در حال اذان.

٨- كشيدن وبلند كردن صدا در اذان وپايين كردن صدا در اقامه به درجه‌اى كمتر از اذان.

٩- فاصله انداختن بين اذان واقامه. روايات مى‌گويد: اين فاصله ممكن است با دوركعت نماز، يا سجده، يا تسبيح، يانشستن‌ياسخن گفتن بين اذان واقامه انجام شود. ودر نماز مغرب حتى يك تنفس كفايت مى‌كند. در نماز صبح، سخن گفتن بين اذان واقامه‌كراهت دارد. برخى از فقها مى‌گويند: يك گام برداشتن هم در ايجاد فاصله كفايت مى‌كند واز باب تسامح (در ادله سنن) اشكال ندارد.

١١- براى كسى كه اذان- اذان اعلام يا اذان نماز- يا اقامه را مى‌شنود، مستحب است هر فصلى را كه مى‌شنود بازگو وتكرار كند ولى‌وقتى كه در اقامه «قد قامت الصلاة» را مى‌شنود بگويد: «لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ».

١٢- مستحب است كسى كه براى «اذان اعلام» تعيين مى‌گردد، عادل باشد، صداى بلند داشته باشد، بينا باشد، ازاوقات نماز، درست آگاهى داشته باشد واينكه در بلندى مانند مناره اذان بگويد، يااز بلندگوهاى امروزى استفاده كند تا بيشترين تعدادممكن از مردم صداى اورا بشنوند.