احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٧١ - سوم - نماز قضا

كرده باشد ولى در بين نماز خوف يا اضطرار عارض شود، نماز را به هر ترتيبى‌كه امكان دارد تكميل كند و ان شاء اللَّه صحيح است.

سوم- نماز قضا

١- اگر نماز واجب يوميّه را در وقتش نخواند، واجب است كه در خارج وقت قضا كند چه اينكه از روى عمد فوت شده باشد يا ازروى سهو يا از جهل يا بيمارى يا خوابى كه همه وقت نماز را در برگرفته است.

٢- همچنين واجب است قضاى نماز در صورتيكه براى او آشكار شود كه به هر دليلى از دلايل وعوامل يادشده در ابواب گذشته، نمازش باطل بوده است.

٣- قضا بر اشخاص ذيل واجب نيست:

الف- كودك.

ب- بالغ نسبت به آنچه قبل‌از بلوغ از او فوت شده است.

ج- ديوانه‌اى كه ديوانگى او همه وقت نماز را در برگرفته باشد.

د- كسى كه در طول وقت نماز بيهوش بوده است.

ه- كسى كه تازه اسلام آورده نسبت به نمازهايى كه در حالت كفر اصلى از او فوت شده است.

و- زن در حال حيض و نفاس نسبت به نمازهاى واجبى كه حيض و نفاس همه اوقات آنها رابه طور كامل دربرگرفته است.

٤- اگر قبل‌از آنكه وقت نماز واجب تمام شود، كودك به بلوغ شرعى برسد يا ديوانه هوشيار شود يا بيهوش به هوش بيايد، بر آنان‌واجب است كه نماز را در وقتش بجا آورند حتّى اگر از وقت نماز تنها به مقدار يك ركعت باقى مانده باشد واگر ترك كنند واجب‌است قضا نمايند.

٥- همچنين زن حائض يا در حال نفاس اگر قبل‌از تمام شدن وقت نماز پاك شوند، بايد نماز را در وقتش بجا آورند هر چند كه‌تنها براى يك ركعت وقت باقى مانده باشد.

٦- اگر به اندازه بجا آوردن نماز براى شخص مختار و طبق حالات مختلف سفر يا غير سفر و با انجام دادن مقدّمات نماز مثل‌طهارت، از وقت نماز بگذرد، بعد بى‌هوشى يا ديوانگى يا حيض ونفاس عارض شود و نماز را بجا نياورده باشد، واجب است كه‌بعداز زوال عذر، قضاى آن رابجا آورد.

٧- اگر كافر مسلمان شود و از وقت يكى از نمازهاى يوميّه هر چند به مقدار يك ركعت باقى مانده باشد، واجب است آن را بجاآورد و گرنه بايد قضا كند.