آبى كه از آسمان فرود مى‌آيد بشرطى پاك مى‌كند كه به قدرى باشد كه «آب‌باران» بر آن صدق كند و بنابر احوط بايد به اندازه‌اى باشد كه اگر بر روى زمين سخت وسِفت ببارد، جريان پيدا كند.

اگر به چيز نجسى كه عين نجاست در آن نيست، يكمرتبه باران ببارد، جائى كه باران به آن‌برسد پاك مى‌شود و در فرش و لباس و مانند آن فشار دادن لازم نيست بشرطى كه باران در درون‌آن نفوذ كرده باشد بگونه‌اى كه در عرف گفته شود كه با آب باران شسته شده است.

برخى از جزئيات مسأله بشرح ذيل است:

١- اگر باران بر زمين آلوده به نجاست مثل زمين آلوده به شراب يا خون ببارد، سپس‌قطراتى از آن به جاى ديگر ترشّح كند، آن قطرات پاك است مگر اينكه رنگ يا بو و يا طعم آن‌تغيير كرده باشد كه دراين صورت نجس مى‌باشد.

٢- اگر بر بام ساختمان، عين نجاست مانند بول يا خون يا نجاسات ديگر وجود داشته‌باشد وباران بر آن ببارد، تا زمانى كه باران بر بام مى‌بارد، آب جارى شده از بام پاك است هرچند از روى عين نجاست عبور كند و همچنين اگر خون و آب باران جارى و باهم مخلوط شودو آب بر روى جسم پاك جريان يابد، تا زمانى كه باران مى‌بارد، پاك است. امّا اگر باران‌متوقّف شد، چنانچه بدانيم كه بعداز توقّف باران، چيز نجس با آب برخورد كرده است يااينكه آب به جهت اوصاف نجس (رنگ و بو و مزّه) تغيير يافته است، دراين‌صورت نجس مى‌باشد. آب بارانى كه از سقف خانه مى‌چكد نيز همين حكم را دارد.

٣- همانطور كه اگر باران به طور مستقيم بر زمين ببارد، آن زمين پاك مى‌شود، اگر آب‌باران بر روى آن جريان پيدا كند نيز پاك مى‌شود مثل زمين نجسى كه زير سقف باشد و آب‌باران بر روى آن جريان پيدا كند، يا دو قطعه زمين پهلوى هم كه باران بر روى يكى باريده و ازآنجا بر روى ديگرى جارى شده است.

٤- گِلِ باران طاهر است، پس اگر بر خاك نجس باران ببارد و به واسطه باران گِل شود، آن‌گِل پاك است.

٥- اگر باران در حوضى يا بركه‌اى كه كمتر از كُر است، ببارد، در هنگام بارش باران حكم‌آب كرّ و جارى را دارد و احكام آن دو بر اين اجرا مى‌شود