انسان در خانواده‌اى تربيت مى‌شود كه حلقاتى از پدران، فرزندان وبرادران آن را احاطه كرده است و بسيارى اوقات از سوى‌برادران خود مخصوصاً برادر بزرگتر تحت فشار قرار مى‌گيرد، زيرا آنان بر او نوعى ولايت اعمال مى‌كنند و مى‌خواهند استقلال فكرى‌او را سلب نمايند وگاهى هم ممكن است او را به انحراف و گمراهى بكشانند، و لذا بر اوست كه براى پايدارى در دين خود با آنان‌مبارزه كند.

در داستان حضرت يوسف‌عليه السلام و برادرانش، آياتى است براى كسى كه در مقام عبرت آموزى باشد. برادران يوسف به او حسادت‌ورزيدند و او را در چاه انداختند، امّا خداوند او را يارى فرمود. همچنين حضرت موسى‌عليه السلام بر برادرش هارون خشمگين شد، آنجاكه ديد قومش گمراه شده و او نتوانسته آنان را از انحراف جلوگيرى كند، و حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام نيز آهن گداخته‌اى را به دست برادرش عقيل نزديك كرد، زيرا او از على‌عليه السلام خواسته بود كه از بيت‌المال، بيشتر از آنچه حق اوست، در اختيارش بگذارد.

د- مبارزه با همسر

گاهى ممكن است مرد يا زن مسلمان در مسير جهاد، از طرف همسرش تحت فشار قرار گيرد به گونه‌اى كه اين امر باعث تضعيف‌اراده او در ادامه جهاد شود. دراين جاست كه بايد در مقابل اين فشارها مقاومت كرد، و بلكه براى كسب رضاى خدا با آنها به مبارزه‌برخاست.

در روايت ابوجارود از امام باقرعليه السلام در تفسير آيه ذيل كه مى‌فرمايد: إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوّاً لَّكُمْ‌فَاحْذَرُوهُمْ‌ آمده است: وقتى كه يكى از مسلمانان مى‌خواست به سوى رسول خداصلى الله عليه وآله هجرت كند، فرزند وهمسرش دامن او را مى‌گرفتند و مى‌گفتند: تو را به خدا قسم مى‌دهيم نرو و ما را تنها نگذار و گرنه بعداز تو ضايع مى‌شويم. پس برخى‌از مسلمانان از خانواده خود پيروى كرده و از هجرت صرف نظر مى‌كردند و لذا خداوند آنان را هشدار داده و از اطاعت فرزندان و زنان‌منع كرده است، امّا برخى ديگر از مسلمانان، خانواده را ترك گفته و مى‌رفتند ومى گفتند: قسم به خدا اگر با من هجرت نكنيد، خداوند ما و شما را در دارالهجره بهم نخواهد رساند، و ما هيچ نفعى براى شما نمى‌رسانيم، و چون خداوند آنان را در دارالهجره بهم‌رسانيد، امر كرد كه به خانواده خود نيكى كنند و صله رحم نمايند و لذا فرمود:

وَإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌.