احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٢٥ - تمرين نفس به طاعت، صبر و تقوا

نمى‌يابى، و آنچه نيامده است پس‌نمى‌دانى چه خواهد بود. پس دنيا همين لحظه‌اى است كه تو در آن قرار دارى، پس در آن زمان بر طاعت خدا صبر كن واز معصيت خداخوددارى نما.»

٧- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«إذا كان يوم القيامة يقوم عنق من الناس فيأتون باب الجنّة فيقال: من أنتم؟ فيقولون: نحن أهل الصبر، فيقال لهم: على ما صبرتم؟ فيقولون: كنّا نصبرعلى طاعة اللَّه، ونصبر على معاصي اللَّه، فيقول اللَّه عزّ وجلّ: صدقوا ادْخِلُوهم الجنّة، وهو قول اللَّه عزّ وجلّ: إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ‌أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍ‌ [١]» [٢].

«چون روز قيامت شود گروهى از مردم برمى‌خيزند و به سوى درب بهشت مى‌آيند، پس به ايشان گفته مى‌شود: شما چه كسانى‌هستيد؟ مى‌گويند: ما اهل صبر هستيم. پس گفته مى‌شود بر چه چيزى شما صبر كرديد؟ مى‌گويند: ما صبر مى‌كرديم بر طاعت خدا و صبرمى‌كرديم برخوددارى از معصيت خدا. پس خداوند مى‌فرمايد: راست مى‌گويند، آنان را داخل بهشت كنيد و اين است قول خداوند: «همانا كه صابران اجر و پاداش خود را بى‌حساب دريافت مى‌دارند.»

٨- ابوحمزه ثمالى روايت مى‌كند كه امام باقرعليه السلام فرمود:

«لما حضرت أبي الوفاة ضمّني إلى صدره وقال: يا بنيّ، اصبر على الحقّ وإن كان مرّاً تُوَفَّ أجرك بغير حساب‌

» [٣].

«زمانى كه پدرم را مرگ فرارسيد، مرا به سينه خود چسبانيد و فرمود: اى فرزندم! بر حق صبر كن هر چند تلخ باشد پاداشت‌رابى‌حساب دريافت خواهى كرد.»

٩- حضرت على‌عليه السلام فرمود:

«شتّان بين عملين: عمل تذهب لذّته وتبقى تبعته، وعمل تذهب مؤنته ويبقى أجره‌. [٤]

«چه زياد فرق است ميان دو عمل: عملى كه لذّتش رفته و اثر منفى آن باقى مانده است، و عملى كه زحمتش رفته و اجرش باقى‌مانده است.»

١٠- باز هم حضرت على‌عليه السلام فرمود:

«اتّقوا اللَّه في الخلوات فإنّ الشاهد هو الحاكم‌

» [٥].

«از معصيتهاى خداوند در خلوتها پرهيز كنيد زيرا كسى كه ناظر اعمال شماست همو قضاوت كننده‌