احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦١ - فصل دوم - نجاسات

فصل دوّم- نجاسات‌

چگونه از پليدى اجتناب ورزيم؟

آيات قرآن‌ [١] به ما آگاهى مى‌دهد نسبت به ضرورت اجتناب از پليديها، راندن ناپاكيها و نجاستها و كسب طهارت، نظافت، زيبائى و آراستگى و از طرف ديگر فطرت دلها و معرفت‌عقلها نيز از وحى الهام و هدايت گرفته، ضرورت پاكيزگى را تأييد مى‌كند و آن را به عنوان‌يك اصل عقلائى شناخته شده تلقّى مى‌نمايد.

سنّت پيامبر هم به تفسير وحى و به تطبيق آن بر موضوعات و مصداقها پرداخته و انواع‌نجاستها و ناپاكيها از قبيل: خون، مردار، ادرار، مدفوع و ... را بيان كرده است. البتّه همه‌اينها، مثالهاى رائج و مصداقهاى شايع براى آن اصول كلّى‌اى است كه قرآن بيان كرده است.

بدين ترتيب بر ما لازم است كه از هر چيز كه يقين به پليدى و ناپاكى آن داشته باشيم، پرهيز كنيم و به هر وسيله ممكن نظافت و پاكيزگى را مراعات نماييم و به هيچ‌وجه نبايدوحى را كنار بگذاريم يا عقل يا علم را با همه تحوّل و تكاملى كه بدست آورده و يا بين آنها وبين سنّت شريف واجتهاد فقها، تضادّ و تناقض تصوّر كنيم.

بايد بدانيم همچنانكه قرآن در مورد ضرورت طهارت، فطرت و عقل بشر را نيز مجال ظهور وبروز داده و حكم آن‌دو را لغو نكرده است، در مورد وسايل و ابزار پاكيزگى و كيفيّت اجتناب از نجاسات و ابعاد نجاسات نيز با اينكه سنّت پيامبر وامامان معصوم آن را مطرح ومشخّص كرده ولى بازهم عقل را كنار نگذاشته است زيرا عقل نيز داراى اصول و قواعدى است‌كه مى‌تواند در مسائل مبهم و مجمل وحوادث نوين، دليل كافى براى ما محسوب شود، ازهمين‌رو وقتى چيز نجس استحاله شود و به چيزى ديگر تبديل گردد، نجاست آن نيز از بين‌مى‌رود زيرا عقل مى‌گويد كه اين چيزى ديگر است مثل اينكه مردار به خاك، و خون به‌مشك، وچوب نجس به خاكستر تبديل گردد، و همچنين اگر نجس با چيز پاك مخلوط شودآن را نجس مى‌گرداند زيرا نجاست همچنان در داخل آن مى‌باشد امّا اگر نجس به طور كلّى‌مستهلك شود