احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٩٥ - سجدههاى قرآن

٥- آيه ٥٨ از سوره مريم.

٦- آيه ١٨ از سوره حج.

٧- آيه ٧٧ از سوره حج.

٨- آيه ٦٠ از سوره فرقان.

٩- دو آيه ٢٥ و ٢٦ از سوره نمل.

١٠- آيه ٢٤ از سوره ص.

١١- آيه ٢١ از سوره انشقاق.

بهتر اين است كه در هرآيه‌اى كه امر به سجده شده است سجده كند چنانكه امام سجادعليه السلام طبق روايت امام باقرعليه السلام چنين‌مى‌كرد.

دوّم- در آيات سجده واجب، سجده بر كسى واجب است كه آن آيات را مى‌خواند يا به آن گوش فرا مى‌دهد واستماع مى‌كند [١] اماكسى كه صرفاً مى‌شنود بنابر احتياط مستحب سجده كند.

وجوب سجده، وجوب فورى است. پس بايد فوراً به انجام آن اقدام نمايد وتأخير جايز نيست، واگر كسى آن را فراموش كند، هروقت كه به يادش آمد، بجا آورد.

سوم- سجده، چه واجب (در موارد وجوب) يامستحب (در موارد استحباب)، بر كسى كه آيه سجده رامى‌نويسد يا آن را در ذهن خود تصور مى‌كند يا نوشته آن را مى‌بيند يا آن رابه خاطرش خطور مى‌دهد، بدون اين كه آن را تلفظ كند، لازم نيست.

چهارم- در سجده قرآن، نيت لازم است زيرا نيّت انگيزه اصلى عمل است، ونيز لازم است صورت سجده، آن گونه كه در سجده‌نماز گفته شد، بجا آورده شود.

و احوط اين است كه:

- پيشانى را برچيزى بگذارد كه سجده برآن صحيح است.

- مكان سجده مباح باشد.

- محل سجده پيشانى بيش از چهار انگشت بالاتر از مكان سجده‌گزار نباشد.

- ساير اعضاى سجده نيز بر زمين نهاده شود.

در سجده قرآن امور زير شرط نمى‌باشد:

- طهارت (وضوء وغسل)

- روبه قبله كردن.