و- نهى از مقاربت‌ (وَلَا تَقْرَبُوهُنَ) كه با توجّه به جمله‌ (فَأْتُوهُنَّ) تنها به معناى مقاربت جنسى و آميزش است، تأكيد بر اين مطلب است كه در حالت حيض تنها آميزش جنسى حرام است و تعبير (حَتَّى يَطْهُرْنَ) هم نشان مى‌دهد كه حدّ و مرز حرمت، پايان يافتن حالت حيض است زيرا طهارت (كه همان بازگشت به حالت طبيعى بعدازحالت زيان آلود (أَذىً) غير طبيعى است) زمانى تحقّق‌مى‌يابد كه جريان خون به طور كامل متوقّف شده باشد.

ز- امّا امر (فَأْتُوهُنَ) كه دلالت بر جواز مقاربت جنسى‌دارد، براى زمانى است كه طهارت كامل تحقّق يافته باشد و طهارت كامل هم با غسل كردن‌تحقّق مى‌يابد و لذا خداوند فرموده است: (فَإِذَا تَطَهَّرْنَ‌فَأْتُوهُنَ) كه دلالت بر اين امر دارد كه آميزش جنسى قبل از طهارت همچنان‌مكروه باقى مى‌ماند كه اهل مروت بايد از آن اجتناب ورزند مگر در ضرورت مانند سفر وغيره.

ح- ولى بهترين شيوه آميزش جنسى چگونه صورت مى‌گيرد؟ بايد گفت كه تنها با رعايت‌حدود الهى و از راهى كه خدا امر كرده است. جمله‌ (مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ‌اللَّهُ) نشان مى‌دهدكه راه طبيعى همان راهى است كه خداوند امر كرده است‌ونبايد از آن تجاوز كرد و اين همان راهى است كه از آن طريق زاد و ولد صورت مى‌گيرد. پس ازجمله‌ (مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ) استفاده مى‌شود كه‌انسان مؤمن‌بايد به اين راه و به ساير واجبات و محرّمات در هنگام آميزش متعهّد و مقيّد باشد.

حقايقى درباره عادت ماهيانه‌

اوّل- حيض يا حالت قاعدگى يك پديده طبيعى است كه براى زنان عارض مى‌شود و غالباًدر هر ماه تكرار مى‌گردد و چون اين حالت از نظر فيزيكى و روانى، تأثيرات خاصى براى زنان‌دارد، اسلام هم دراين زمينه احكام مشخّص و ويژه‌اى را تشريع كرده است.

دوّم- اين پديده از سوى خود انسان با روش علمى و كوشش عرفى و تجربى قابل شناسائى‌است چنانكه همه پديده‌هايى كه احكام شرعى بر آنها مترتّب مى‌گردد، مانند: بيمارى وسلامت، فقر وغنى، قدرت و ضعف و غيره نيز به همين طريق شناخته مى‌شوند. خداوندفرموده است:

(بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ [١].

«بلكه انسان، خودش از وضع خود آگاه است.»

سوم- چون يك سلسله احكام شرعى براين پديده مترتّب شده، سؤالات مردم هم درباره‌آن‌

[١] سوره قيامه، آيه ١٤.