امّا نسبت به خون حيض، پزشكان مى‌گويند: خون حيض مركّب است از خونى كه در رحم‌قرار دارد و ترشّحات رحم و هورمونها يا مواد شيميائى كه موقع جدا شدن تخم از كيسه، مترشّح مى‌شوند و گاهى هم در آن اجزائى از بافتهايى ديده مى‌شود. اين خون از دهانه ظاهرى‌رحم‌به مهبل وارد مى‌شود، در همان حال انقباضات متناوب رحمى در چندين دفعه با فاصله يك‌يا دودقيقه، به وجود مى‌آيد. خون حيض به كُندى لخته مى‌شود ولى هيچگاه به طور كامل‌لخته نمى‌شود، و اگر همراه آن، خونهاى بسته يا لخته شده بيرون شود، نشانه اين است كه ازنظر كميّت، بيش از آن مقدارى است كه بايد باشد.

مقدار خون حيض در دختران باكره ٣٠ گرم و در غير آنان بين ١٨٠ تا ٢١٤ گرم است و درروز دوّم قاعدگى، ميزان آن افزايش مى‌يابد، و گاهى در ايّام حيض هيجانات عصبى خاصى‌براى زن پديد مى‌آيد، به گونه‌اى كه براى ساده‌ترين وبى‌ارزش‌ترين چيز، برانگيخته مى‌شود وحتّى حوصله تحمّل مادر يا شوهرش را هم ندارد، و با كودكانش ناراحتى مى‌كند و گاهى هم‌دچار كم خوابى‌يا افسردگى ودرهم گرفتگى روحى مى‌شود و با چنين زنى بايد با نرمى و عطوفت برخورد شود.

علم پزشكى مى‌افزايد: زن، در دوره قاعدگى، بايد مواظب سلامتى خود باشد، كار سخت‌نكند، آرامش خود را حفظ نمايد، از برداشتن اشياى سنگين پرهيز كند، و بايد ظاهر اعضاى‌تناسلى خود را چند بار در روز با آب و لرم و صابون بشويد تا از بروز بوى‌بد يا خارش اعضاى‌تناسلى پيش‌گيرى شود، وهمچنين نبايد بگذارد خون در اندامش جارى شود بلكه بايد به وسيله‌نوارهاى بهداشتى پاكيزه وضدعفونى شده از جريان خون جلوگيرى نمايد و لازم است نوار راهر بار كه آلوده به خون شود عوض كند. در روزهاى قاعدگى مطلقاً نبايد زن از حمام سرداستفاده كند. استحمام با آب و لرم اشكال ندارد مگر در روزى كه خونريزى شديد باشد. همچنين ورزش بدنى سخت و خشن براى او ممنوع است امّا ورزشهاى سبك اشكال ندارد.

يكى از عوامل پيدايش درد در هنگام قاعدگى، يبوست است و مى‌توان با خوردن ميوه‌جات‌وسبزيجات خام و حبوبات با پوست از آن جلوگيرى كرد.

زن در ايّام قاعدگى نبايد با شوهر خود آميزش جنسى داشته باشد و دلائل آن امور ذيل است:

١- باعث ايجاد التهاب در مجراى ادرار مرد مى‌شود.

٢- خون حيض علاوه بر خون و بافتهايى از درون رحم و مخاط آن، حاوى ميكروبهاى بى‌شمارى است كه اگر اعضاى تناسلى مرد، خراشيدگى داشته باشد، اين ميكروبها از طريق آن‌وارد خون مرد مى‌گردد و ممكن است باعث مسموميّت خونى شود يا حدّاقلّ قواى مرد را به طوركلّى‌تضعيف كند. البتّه اين ميكروبها به‌زن آسيبى نمى‌رساند زيرا در خون زن‌مواد مضادّ آنهانهفته‌است.