٨- اگر هنگام مضمضه كردن، آب بدون اختيار، در گلويش فرورود يا موقع چشيدن غذا چيزى از آن در گلويش داخل شود وهمچنين اگر حشره‌اى وارد گلوى او گردد چيزى بر او واجب نمى‌شود.

وقت روزه‌

١- روزه گرفتن فقط در روز است و جايز نيست كه انسان روزه شب را نيّت كند، حال چه بخواهد تنها در شب روزه بگيرد ياهمراه با روز، روزه بگيرد و اگر چنين نذرى نمايد، نذرش باطل مى‌باشد.

٢- روزه گرفتن در عيد فطر و عيد قربان جايز نيست، و اگر نذر كند در آن دو روز روزه بگيرد نذرش منعقد نمى‌شود ولى‌اگر نذرنمايد كه روز معيّنى‌از روزهاى هفته (مانند روزشنبه) را هميشه روزه بگيرد و اتّفاقاً با روز عيد همزمان شود بر او لازم‌است كه احتياطاً آن روز را قضا نمايد.

٣- روزه گرفتن در روزهاى تشريق (روزهاى يازدهم، دوازدهم و سيزدهم ذى‌الحجّه) براى كسى كه در منى است‌جايز نيست، ولى براى كسى كه قربانى نداشته يا نتوانسته قبل‌از وقوف‌به عرفات روزه عوض قربانى را بجا آورد، جايز است كه روز سيزدهم ذى‌الحجّه را روزه بگيرد.

حكم ارتكاب مبطلات روزه‌

١- كفّاره روزه خوردن (به طور عمد) يكى از سه چيز است: آزاد كردن يك بنده يا روزه گرفتن دو ماه پى‌درپى و ياشصت فقير را طعام دادن. براى هر مسكين تقريباً به اندازه ٧٥٠ گرم از موادغذائى مانند: نان، گندم، جو يا هر طعامى كه انسان از آن (نوعاً) استفاده مى‌كند بايد داده شود، و اگر كسى از پرداخت كفّاره ناتوان باشد بايد به مقدارى كه برايش ممكن است‌صدقه بدهد. و در پرداخت كفّاره بهتر است ترتيب رعايت شود يعنى اوّل آزاد كردن بنده، اگر ممكن نبود، روزه گرفتن شصت روزپى‌درپى، اگر باز ممكن نشد شصت فقير را بايد طعام بدهد.

٢- كفّاره بر كسى واجب مى‌شود كه از روى عمد و علم در ماه رمضان بدون هيچ عذرى روزه را، به وسيله خوردن يا آشاميدن ياجماع كردن يا از خروج منى پرهيز نكردن، باطل كند. امّا كسى كه از روى عمد بحال جنابت تا طلوع فجر باقى بماند بنابر احتياطبايد كفّاره پرداخت كند، ولى اگر كسى بدون غسل بخوابد و قصدش غسل كردن باشد و تا طلوع فجر بيدار نگردد، كفّاره بر او واجب‌نمى‌شود.

٣- كسى كه با حرام روزه‌اش را باطل كند، مانند كسى كه در روز ماه رمضان- والعياذ باللَّه-