احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٢٦ - سنن و آداب وقت

اوقات نوافل يوميّه:

١- وقت نافله ظهر، قبل از فريضه ظهر است پس از زوال خورشيد تا وقتى كه سايه به وجود آمده بعداز زوال، به اندازه دو قدم يايك ذراع برسد.

٢- وقت نافله عصر، بعداز زوال وبعداز فريضه ظهر است تا زمانى كه سايه به وجود آمده به اندازه چهار قدم يا دو ذراع برسد.

٣- وقت نافله مغرب از هنگام اداى فريضه مغرب است تا از بين رفتن شفق يا سرخى مغرب. نافله مغرب، بعداز نماز مغرب‌خوانده مى‌شود.

٤- وقت وتيره (نافله عشاء) بعداز نماز عشاء است و تا هر وقت كه وقت عشاء ادامه دارد، وتيره نيز وقت دارد، ولى‌بهتر اين است كه بعداز نماز عشاء، فوراً وبدون فاصله قابل توجّهى بجا آورده شود.

٥- وقت نماز شب از نيمه شب تا طلوع فجر دوّم (فجر صادق) ادامه دارد، وبهتر اين است كه در سحر يعنى در يك‌سوّم آخر شب انجام شود وهرچه به فجر نزديكتر باشد بهتر است.

٦- وقت نافله نماز صبح، بين فجر اوّل و نمايان شدن سرخى مشرق است، ومى‌توان آن را بر فجر نيز مقدّم داشت و با نماز شب‌يكجا بجا آورد.

٧- نظر مشهور بين فقها اين است كه نافله‌هاى نماز ظهر و عصر را در غير روز جمعه نمى‌توان بر زوال خورشيد مقدّم داشت.

٨- امّا در نماز شب جايز است كه قبل از نيمه شب هم انجام شود مخصوصاً براى مسافر و كسى كه براى او دشوار است كه بتواند دروقتش بجا آورد. و همچنين براى صاحبان عذر همچون شخص سالمند و كسى كه از سردى يا بيمارى و مانند آن مى‌ترسد نيز مقدّم‌داشتن نماز شب جايز است، ولى بهتر اين است كه در نيمه شب و بهتر از آن، در سحر انجام شود.

سنن و آداب وقت:

١- مبادرت به نماز و تعجيل در اقامه آن در اوّل وقت فضيلت وبه تأخير نينداختن آن بدون عذر، استحباب مؤكّد دارد، و همچنين‌بعداز فوت وقت فضيلت، باز هم تعجيل در آن مستحبّ است وهرچه نماز به اوّل وقت، نزديكتر باشد بهتر است.

٢- از استحباب در تعجيل نماز، موارد و حالات زير استثنا شده است:

الف- به تأخير انداختن نماز صبح و ظهر و عصر از اوّل وقت، براى كسى كه بخواهد نافله‌هاى آنها را قبل از آنها بخواند.

ب- به تأخير انداختن فريضه حاضر براى بجا آوردن قضاى نماز فوت شده در صورتيكه از فوت وقت فضيلت براى فريضه حاضر، خوف نداشته باشد.