سه رسائل فلسفى - الملا صدرا - الصفحة ٣٤٠
اضمحلالا، فيذهب به ممعنى في وروده العدم متقلبا [١] به في الدركات، حتى تحله دار البوار.
فإياك يا حبيبي و متابعة الهواء و الركون الى زخارف الدنيا جعلك و اياي من عباده الصالحين [٢] الذين يتوالهم رحمته يوم الدين.
مطابق صورتى كه شخص متجاوز به حقوق مردم و حدود إلهى در نفس خود
ايجاد نموده است ظاهر نمىشود، بلكه منقلب به آتش دردناك مىشود (نعوذ باللّه من
تبعات اعمالنا) كه بايد مأكول ظالم در آخرت واقع شود و عذاب آخرت از آن جهت دردناك
است كه از طريق جهات خارجى وارد بر اجسام اخروى و از راه اجسام بر نفوس و ارواح
آنها نمىشود، بلكه از صميم روح شعلهور مىشود و بر ظاهر سرايت مىكند و حركات
اهل نار دورى و غير مستقيم است، لذا اگر منشأ اين عذاب مستحكم در روح انسان شده
باشد، زائل نخواهد شد و معذب در آخرت امرى داخلى است نه خارجى. تجسم صور حاصل از اعمال به صور مناسب با روح نيات و نشئات آخرت، از
ضروريات است و از لوازم لا ينفك نفوس؛ لذا در اخبار وارد است كه: مردم بر طبق نيات
خود محشور مىشوند (و خاصيّة تبدل النشآت كتبدل سنى القحط سبع بقرات عجاف في
الرؤيا ...) [١]منقلبا به في الدركات (الاسفار)، چاپ سنگى ١٢٨٢ ه. ق، ج ١،
ص ١٨٢. [٢]فى الاسفار: و الذين ... سه رسائل فلسفى ؛ ص٣٤١