و نيز در ذيل حديث حضرت رسول تأكيد فرموده‌اند كه: ما دامى كه به اين دو خليفه يا ثقلين تمسك جوئيد، هرگز گمراه و ابدا در ضلالت واقع نمى‌شويد و نيز حديث دلالت دارد بر بقاى قرآن و عترت، هر دو تا قيام قيامت و نتيجه بر سبيل تجدد امثال يكى از افراد عترت به بقاى قرآن باقى است.

به مناسبت وجود روايت عترت و روايات ديگر كه به حسب مضمون شبيه اين روايت مى‌باشند، مثل: النجوم امان لأهل السماء ... و اهل بيتى امان لأهل الأرض، و يا روايت:

مثل اهل بيتى كسفينة نوح ...، جمع كثيرى از محققان عامه با اين عبارت حاصلها التوصية بحفظ احكام الكتاب و اخذ العلم من اهل البيت و تعظيم اهل البيت و محبتهم و موالاتهم و كل هذه فريضة على المسلمين ... و شبيه اين عبارات مانند: الوصيّة بالحفظ و اخذ العلم منهم و جعلهم قرناء للقرآن و لزوم الاقتداء بهم فى الأعمال و الأفعال مما لا نزاع فيه. به مقام منيع اهل عصمت اذعان نموده‌اند، مثل مؤلف مواقف و شارح آن و صاحب مقاصد و شارح آن و فضل بن روزبهان. ما بيان نموديم كه به چه نحو اين روايات دلالت بر خلافت اهل بيت دارند.

چون از طرق عامه در موارد متعدد و به الفاظ مختلف رواياتى از حضرت رسول وارد شده است كه اگر انسان خالى از تعصب در مضامين آنها تأمل نمايد، تصديق خواهد كرد كه از همان أوائل ظهور اسلام حضرت رسول، على را به جانشينى خود مفتخر فرموده است و از طرفى شخصى كه در محيط سنت و جماعت پرورش يافته باشد، اگرچه به مقام منيعى از علم و كمال رسيده باشد، نظر به آنكه عقائد راسخ دوران قبل از نيل به مقام دانش در ذهن او داراى بنيانى مستحكم و استوار است، نمى‌تواند عقائد حاصل از محيط را كه خود طبيعت ثانويه به شمار مى‌رود، از خود دور نمايد؛ بعضى از دانشمندان محقق عصر ما از فضلاى عامه گفته‌اند:

عقيده شخص حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله اين بوده است كه على سزاوار جانشينى اوست، ولى براى حفظ آزادى و ارزش قائل شدن براى آراى عامه، امت را در نصب خليفه مختار و آزاد قرار