از ابن عباس نقل شده است: «انه كان يقرأ: و ما يعلم تأويله الا اللّه، و يقولون الراسخون فى العلم آمنّا به»، جمع كثيرى همين خبر را دليل گرفته‌اند بر اين كه- واو- در آيه شريفه «و ما يعلم تأويله ...» از براى استيناف آورده شده است «و ان هذه الرواية و ان لم تثبت بها القراءة، فاقل درجتها أن تكون خبرا باسناد صحيح الى ترجمان القرآن، فيقدم كلامه فى ذلك على من دونه ...».

ما در مباحث بعد بيان خواهيم كرد كه ترجمان قرآن در درجه اوّل امير مؤمنان على عليه السّلام است و ابن عباس بنا به تصريح علماى عامه، در علم قرآن شاگرد اوست و خود تصريح نموده است‌

عن الساعة ايّان مرساها، قل: انما علمها عند ربى، لا يجليها لوقتها الا هو ...» معرفى نموده‌اند و علم به اين قسم از متشابهات را مختص به حق دانسته‌اند، ولى همان‌طورى كه قبلا بيان شد علم به بقيه اقسام متشابه امكان دارد

زاده ثانى است احمد در جهان‌

صد قيامت خود از او گشته عيان‌