٣٥. المسائل القدسيّة، يكى از آثار نفيس ولى ناتمام و ناقص آخوند ملا صدرا است. ما به اين رساله كه اگر به اتمام مى‌رسيد، بهترين اثر مؤلف محسوب مى‌شد، بعد از تفحص زياد دسترسى پيدا نموديم كه در مجموعه رسائل فلسفى ملا صدرا به طبع رسيد.

٣٦. رساله در معاد جسمانى، يك نسخه از اين رساله در كتابخانه آستان قدس موجود است (٤: ٢٠١ در دنبال نسخه شفاى ش ٨٧٦، گويا همان‌كه در ف ٣٢٢ آمده است)، مطالب آن بدون كم و زياد مقدماتى است كه در شواهد و اسفار و مبدأ و معاد جهت اثبات معاد جسمانى بيان كرده است. بعضى گمان كرده‌اند اين همان رساله حشر ملا صدراست كه مطالب آن در اكثر آثار مؤلف آمده است. نگارنده اين رساله را همراه با شرح مفصل به چاپ رسانده است.

٣٧. مفاتيح الغيب، اين كتاب با شرح اصول كافى او در تهران به چاپ سنگى رسيده است. مفاتيح را صدر المتألّهين در موقعى كه مبانى خويش را كاملا محكم نموده بوده، نوشته است؛ لذا مفاتيح الغيب مورد توجه اهل ذوق قرار گرفته و اين كتاب را اهل فن بر بسيارى از كتب ديگر صدر الدين ترجيح مى‌دهند. بيشتر مسائل مربوط به معارف مبدأ و معاد در اين رساله مندرج است. مرحوم حكيم سبزوارى بر اين كتاب حواشى و تعليقات نوشته است كه در هامش كتاب با نشانى «يا هادى المضلّين» طبع شده است، «يا هادى المضلّين» صورت خاتم اوست.

٣٨. نامه صدر الدين شيرازى (ريو ٣/ ٤١٧ ذيل)

٣٩. نامه صدر المتألّهين به استاد خود سيد محقق داماد، در اين نامه اوّل از استاد خود اجازه مى‌خواهد كه در سفر قم (يا كاشان) ملتزم ركاب باشد، چند مسأله از استاد خود سؤال مى‌نمايد و در اين سؤال اصالت ماهيت را ابطال كرده است، اين نامه ناقص است (طوس ٤: ١٠٩ جزء نسخه ش ٥٩٠).

٤٠. نامه به ميرداماد، حقير اين نامه را در آخر شرح حال و آراء و آثار او منتشر نموده است. نامه‌اى ديگر از ملا صدرا به ميرداماد توسط دانشمند معاصر آقاى دانش‌پژوه در راهنماى كتاب چند سال قبل چاپ شده است. قلم فارسى مؤلف مثل تحرير عربى او روان و جذاب‌