سه رسائل فلسفى
(١)
٧ ص
(٢)
١١ ص
(٣)
١٧ ص
(٤)
٢١ ص
(٥)
٢٦ ص
(٦)
٤٢ ص
(٧)
٥٣ ص
(٨)
٧٧ ص
(٩)
٧٨ ص
(١٠)
٨٥ ص
(١١)
٨٩ ص
(١٢)
٩٠ ص
(١٣)
٩٢ ص
(١٤)
١٠٢ ص
(١٥)
١٠٣ ص
(١٦)
١٠٩ ص
(١٧)
١١١ ص
(١٨)
١١٦ ص
(١٩)
١١٧ ص
(٢٠)
١٢٥ ص
(٢١)
١٣١ ص
(٢٢)
١٤٥ ص
(٢٣)
١٥٠ ص
(٢٤)
١٦٨ ص
(٢٥)
١٧٢ ص
(٢٦)
١٧٦ ص
(٢٧)
١٨٩ ص
(٢٨)
١٩١ ص
(٢٩)
١٩١ ص
(٣٠)
١٩١ ص
(٣١)
١٩٢ ص
(٣٢)
١٩٤ ص
(٣٣)
١٩٥ ص
(٣٤)
١٩٥ ص
(٣٥)
١٩٦ ص
(٣٦)
١٩٦ ص
(٣٧)
١٩٧ ص
(٣٨)
١٩٨ ص
(٣٩)
٢٠٢ ص
(٤٠)
٢٠٣ ص
(٤١)
٢٠٦ ص
(٤٢)
٢٠٦ ص
(٤٣)
٢٠٨ ص
(٤٤)
٢١٠ ص
(٤٥)
٢١٠ ص
(٤٦)
٢١١ ص
(٤٧)
٢١٢ ص
(٤٨)
٢١٤ ص
(٤٩)
٢١٧ ص
(٥٠)
٢١٧ ص
(٥١)
٢٢١ ص
(٥٢)
٢٢١ ص
(٥٣)
٢٢٣ ص
(٥٤)
٢٢٤ ص
(٥٥)
٢٢٤ ص
(٥٦)
٢٢٦ ص
(٥٧)
٢٢٦ ص
(٥٨)
٢٢٧ ص
(٥٩)
٢٢٧ ص
(٦٠)
٢٢٨ ص
(٦١)
٢٢٩ ص
(٦٢)
٢٣١ ص
(٦٣)
٢٣٢ ص
(٦٤)
٢٣٣ ص
(٦٥)
٢٣٦ ص
(٦٦)
٢٣٨ ص
(٦٧)
٢٣٩ ص
(٦٨)
٢٤٣ ص
(٦٩)
٢٤٤ ص
(٧٠)
٢٤٤ ص
(٧١)
٢٤٥ ص
(٧٢)
٢٤٩ ص
(٧٣)
٢٤٩ ص
(٧٤)
٢٥٢ ص
(٧٥)
٢٥٣ ص
(٧٦)
٢٥٥ ص
(٧٧)
٢٥٩ ص
(٧٨)
٢٦٤ ص
(٧٩)
٢٧١ ص
(٨٠)
٢٧٤ ص
(٨١)
٢٧٧ ص
(٨٢)
٢٨١ ص
(٨٣)
٢٨٢ ص
(٨٤)
٢٨٥ ص
(٨٥)
٣٠٤ ص
(٨٦)
٣٠٨ ص
(٨٧)
٣١١ ص
(٨٨)
٣١٣ ص
(٨٩)
٣١٥ ص
(٩٠)
٣١٥ ص
(٩١)
٣٤١ ص
(٩٢)
٣٤٧ ص
(٩٣)
٣٥١ ص
(٩٤)
٣٥٢ ص
(٩٥)
٣٥٢ ص
(٩٦)
٣٦٧ ص
(٩٧)
٣٦٨ ص
(٩٨)
٣٧٤ ص
(٩٩)
٣٧٤ ص
(١٠٠)
٣٨٣ ص
(١٠١)
٣٨٣ ص
(١٠٢)
٣٨٧ ص
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص

سه رسائل فلسفى - الملا صدرا - الصفحة ١٩

مهم‌ترين مباحث عرفانى در مطاوى فصول اسفار گنجانيده شده است و چون مؤلف مباحث كشفى و ذوقى را به سبك و طريق برهان و نظر تحرير مى‌نمايد، اركان مهم حكمت متعاليه او را افكار و آراى مستدل و مبرهن تشكيل مى‌دهد. و آنچه را كه خود از طريق بحث و برهان و يا از راه كشف و عيان به دست آورده است، به سبك اهل بحث مبرهن ساخته است و در مقام حكومت بين طرفداران اشراق، طالبان حكمت ذوقى و كشفى و بين اتباع اهل نظر و فلسفه مشايى، چنان راه اعتدال را پيموده است كه به اندازه يك سر مو هم در مقام حكومت انحراف از خود نشان نمى‌دهد.

آخوند ملا صدرا با تأنى و حوصله تام، تمام شعب فلسفى و عرفانى و انواع و اقسام حكمت اعم از ذوقى و بحثى را مطالعه نموده است و بعد از تبحر بى‌نظير در افكار و آراى علمى و مطالعه كامل در شعب كلامى، به تأليف و تدوين كتب و رسائل خود پرداخته است و آن‌همه احاطه- احاطه‌اى منقطع النظير- او را از تفكر و تحقيق و تدقيق در معضلات مانع نشده است، با اين كه به ندرت بين تتبع و تحقيق و بين تبحر و ابراز آراى مستقل، جمع مى‌شود.

ملا صدرا از شيخ اشراق- شيخ اتباع اشراق و مؤسس حكمت ذوقى در دوره اسلامى- به عظمت ياد مى‌نمايد و به آن جناب به ديده احترام مى‌نگرد. نسبت به شيخ رئيس- شيخ اتباع مشاء و بزرگترين مؤلف در حكمت نظرى و به حق عظيم‌ترين حكيم در


برخى معتقد بودند به مبانى موجود در كتب ملا صدرا، آشنايى و مهارت خاصى داشته است و بعضى او را در مباحث موجود در كتابهاى ملا صدرا و مبانى صدر الحكماء، از بعضى جهات بر او ترجيح داده‌اند.

معروف است كه آقا على مدرس كرارا فرموده‌اند: من در بين اساتيد بزرگ كمتر كسى را سراغ دارم كه تسلط كامل به مبانى آخوند داشته باشد. ايشان آخوند ملا آقا را در اين جهت بر ديگران ترجيح مى‌دادند و شخص آقا على از كسانى است كه صلاحيت اين كار را داشته‌اند.

مرحوم آقا مير شهاب الدين نيريزى شيرازى در بين اساتيد طبقه اوّل بعد از آقا على و آقا محمد رضا، در اين جهت شهرت دارد. استاد اعظم مرحوم جناب آقاى عصار از آقا ميرزا هاشم اشكورى نقل مى‌كردند كه گمان ندارم آقا مير در احاطه به كلمات ملا صدرا و تبحر در كتب او، دست كمى از مؤلف اين آثار داشته باشد. مسأله تخصص در تدريس اسفار بسيار با اهميت است. در بين اساتيد سيدنا الاستاد الشريف الحكيم القديس، سيد الفقهاء و الحكماء آقا ميرزا ابو الحسن قزوينى مهارت بى‌نظيرى در تدريس اسفار دارند، حقير اكثر عويصات و مشكلات اين كتاب را از آن حضرت استفاده نمود.