بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٤٣ - اساتيد نجاشى

روايات ديگرى نيز هستند كه به شكلى بر امامى بودن عبد اللَّه دلالت دارند، از جمله:

امام صادق عليه السلام در مكاتبه‌اى به وى نگاشت: «بسم اللَّه الرحمن الرحيم.

برادرت را شاد كن؛ خدا تو را شاد مى‌كند». چون نامه به عبد اللَّه رسيد، نامه را بوسيد و بر چشم خود نهاد و اطاعت امر ايشان را گردن نهاد.[١] ٥. ابو سِمال اسدى.

وى از شاعران بزرگى است كه در جاهليّت، شعر مى‌سروده و اسلام را درك كرده است.

اساتيد نجاشى‌

نجاشى رحمه الله در كتابش در شرح حال برخى از عناوين، به اساتيد خود اشاره كرده است.

پيش از نام بردن از اساتيد وى، بايد دو نكته مورد توجّه قرار بگيرد:

نكته اوّل. از آن جا كه نجاشى رحمه الله نام اساتيد خود را در بخشى مستقل از كتابش فهرست نكرده، اين احتمال مى‌رود كه وى اساتيد ديگرى نيز داشته، ولى در هيچ كجاى كتاب خويش، از آنان نامى نبرده است.

البتّه اين احتمال، به جهاتى بعيد و يا دست‌كم، بسيار ضعيف است؛ زيرا:

اوّلًا، نجاشى رحمه الله در كتابش، نام مؤلّفان شيعه عصر خويش را فهرست نموده است و تا آن جا كه از بررسى كتاب‌هاى معاصر او به دست مى‌آيد، وى با درصد بالايى، در اين كار، موفّق بوده است.

نيز بديهى است كه اساتيد مهمّ وى در آن عصر، خود صاحبان كتاب بوده‌اند و به همين جهت، عدم ذكر نام آنان از سوى نجاشى، بعيد به نظر مى‌رسد.

ثانياً، نجاشى رحمه الله در مواردى كه اساتيدش تنها، شيخ اجازه وى (در طريق وصول‌

[١]. الكافى، ج ٢، ص ١٩( ح ٩). در منبع، اين نامه در ضمن جريانى مفصّل، نقل شده است