بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٣٨٦ - ه مشايخ مورد اختلاف

ه. مشايخ مورد اختلاف‌

در ميان علما، برخى از مشايخ كشّى، از جهت وثاقت و ضعف، مورد اختلاف قرار گرفته‌اند كه عبارت‌اند از:

١. احمد بن على بن كلثوم سرخسى.

وى از مشايخ مشترك عيّاشى و كشّى رحمه الله است كه در اسناد روايات شماره: ١٠١٥، ١٠١٨، ١٠٨٤، ١٠٨٥ و ١٠٨٧ رجال الكشّى قرار گرفته است. كشّى رحمه الله وى را چنين توصيف مى‌كند:

و كان من القوم، و كان مأموناً على الحديث.[١]

مراد از «قوم» در عبارت فوق، ظاهراً غاليان اند، به اين قرينه كه در روايت شماره ١٠١٤، كشّى رحمه الله از عيّاشى چنين نقل كرده است:

و أمّا علىّ بن عبد اللَّه بن مروان، فإنّ القوم- يعنى الغلاة- يمتحن فى أوقات الصلاة.

نيز شيخ طوسى در كتاب رجالش، وى را اين گونه توصيف نموده است:

من أهل سرخس، متّهم بالغلوّ.[٢]

علّامه حلّى، نام وى را در قسم دوم خلاصة الأقوال در زمره ضعيفان آورده و در شرح حال او، پس از ذكر همان توصيفى كه از شيخ طوسى گذشت، گفته است:

و الوجه عندى، ردّ روايته.[٣]

ابن داوود نيز نام او را در قسم دوم كتابش كه به ذكر مجروحان و مجهولان اختصاص دارد، آورده و در شرح حال وى، همان عبارت شيخ طوسى را ذكر كرده است.[٤] در مقابل، برخى از متأخّران و معاصران، احتمال داده‌اند كه مراد از «قوم» در

[١]. اختيار معرفة الرجال، ص ٥٣١( ش ١٠١٥)

[٢]. رجال الطوسى، ص ٣٢٣( ش ١٢٦٨)

[٣]. رجال الطوسى، ص ٤٠٧( ش ٥٩٢٣)

[٤]. رجال ابن داوود، ص ٢٢٨( ش ٣٣)