بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ١٥٢ - گفتار دوم مصادر«رجال النجاشى»

نجاشى رحمه الله در شرح حال محمّد بن اسماعيل بن بزيع‌[١] و ابو رافع،[٢] از اين كتاب نقل كرده است. نجاشى رحمه الله خود، نام اين كتاب را جزو تأليفات ابن عقده آورده است.[٣] شيخ طوسى در الفهرست، در توصيف كتاب تاريخ ابن عقدة مى‌گويد:

اين كتاب، شامل نام همه كسانى است كه روايت كرده‌اند و شيعه و اهل سنّت و تاريخ آنان را در بر دارد.

وى سپس مى‌گويد:

مقدار زيادى از اين كتاب، نشر يافته؛ ليكن او كتاب را تمام نكرده است.[٤] نجاشى رحمه الله در موارد بسيارِ ديگرى نيز با واسطه از وى نقل كرده است. او در پايان شرح حال وى مى‌گويد:

از كسانى كه با او ملاقات داشته‌اند و از او حديث شنيده‌اند و اجازه گرفته‌اند، جماعتى را ملاقات كردم. اين جماعت، از شيعه، عامّه و زيديّه بودند.[٥] ابن عقده، على‌رغم آن كه زيدى جارودى بوده و تا آخر عمر بر اين اعتقاد باقى مانده، ليكن در جلالت شأن و وثاقت و امانت و حفظ، مشهور بوده است.[٦] ٣. جوابيّه ابو العبّاس بن نوح.

نجاشى رحمه الله در پى نامه‌اى كه به ابو العبّاس احمد بن على بن عبّاس بن نوح سيرافى (م ٤٢٠ ق) ارسال كرد، جوابيّه‌اى دريافت نمود كه در آن، طرق و اسناد به برخى از اصحاب و مؤلّفات وى ذكر شده بود. نجاشى رحمه الله اين جوابيّه را در شرح حال: حسن‌[٧] و حسين بن سعيد اهوازى‌[٨] نقل كرده است.

[١]. رجال النجاشى، ص ٣٣١( ش ٨٩٣)

[٢]. رجال النجاشى، ص ٤( ش ١)

[٣]. رجال النجاشى، ص ٩٤( ش ٢٣٣)

[٤]. الفهرست، ص ٦٨( ش ٨٦)

[٥]. رجال النجاشى، ص ٩٥( ش ٢٣٣)

[٦]. الفهرست، ص ٦٨( ش ٨٦)؛ رجال النجاشى، ص ٩٤( ش ٢٣٣)

[٧]. رجال النجاشى، ص ٥٩( ش ١٣٦)

[٨]. رجال النجاشى، ص ٥٩( ش ١٣٧)