بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٤٥ - اساتيد نجاشى

نجاشى رحمه الله پس از ذكر نام وى در شرح حالش مى‌گويد:

و هو أُستاذنا و شيخنا و من استفدنا منه.[١]

٤. احمد بن محمّد بن عمران بن موسى ابو الحسن، معروف به «ابن جندى» (٣٠٦- ٣٩٦ ق).

نجاشى رحمه الله در شرح حال وى مى‌گويد:

أستاذنا- رحمه اللَّه- ألحقنا بالشيوخ فى زمانه.[٢]

سيّد بحر العلوم، چنين استظهار نموده كه وى با «احمد بن محمّد مستنشق»- كه از مشايخ نجاشى بوده است- متّحد است.[٣] ٥. احمد بن محمّد بن صلت اهوازى، ابو الحسن (٣٢٤- ٤٠٩ ق).

نجاشى رحمه الله در شرح حال محمّد بن اسحاق بن عمّار، در طريق به كتاب‌هايش مى‌گويد:

أخبرنا أحمد بن محمّد الأهوازىّ.[٤]

اين تعبير، از شيخِ اجازه بودن وى براى نجاشى، حكايت دارد.

٦. اسد بن ابراهيم سلّمى حرّانى، ابو الحسن (زنده در ٤١٠ ق).

نجاشى رحمه الله در شرح حال حسين بن محمّد بن على ازدى، با تعبير «أخبرنا»، سند خويش را با واسطه وى به تأليفات صاحب شرح حال مى‌رساند.[٥] ٧. حسن بن احمد بن ابراهيم بن شاذان (شادان)، ابو على بزّاز (٣٣٩- ٤٢٦ ق).

نجاشى رحمه الله در شرح حال احمد بن عامر بن سليمان، به اجازه خويش از وى استناد مى‌كند.[٦]

[١]. رجال النجاشى، ص ٨٦( ش ٣٠٩)

[٢]. رجال النجاشى، ص ٨٥( ش ٢٠٦)

[٣]. رجال السيّد بحر العلوم، ج ٢، ص ٧١

[٤]. رجال النجاشى، ص ٣٦١( ش ٩٦٨)

[٥]. رجال النجاشى، ص ٦٦( ش ١٥٤)

[٦]. رجال النجاشى، ص ١٠٠( ش ٢٥٠)