بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٣٧١ - زادگاه كشى

كتاب‌هاى تاريخ خود، همين گونه گفته‌اند؛ ليكن مشهور، «كَشّ (با فتح كاف و شين)» است‌[١]. او پس از چند صفحه مى‌گويد:

كَشّى (با فتح كاف و تشديد شين)، نسبت به «كشّ» است؛ روستايى كه در سه فرسخى جرجان (گرگان) و بر فراز كوهى قرار دارد.[٢] نيز مى‌گويد:

كشّى، منسوب به شهرى در نزديكى سمرقند است و بسيارى از علما، از آن ديارند. به آن «كِسّ (با كسر كاف و سين مشدّد)» گفته مى‌شود؛ ليكن به «كَشّ (با فتح كاف و شين مشدّد)» معروف است.[٣] ياقوت حموى نيز مى‌گويد:

كِسّ (با كسر كاف و تشديد سين)، شهرى در نزديكى سمرقند است.[٤] او پس از دو صفحه مى‌گويد:

كَشّ (با فتح كاف و تشديد شين)، روستايى در سه فرسخى جرجان (گرگان) است كه بر فراز كوهى قرار دارد.[٥] او در هر دو مورد، از برخى اهل سنّت نقل مى‌كند كه «كَسّ»، معرّب «كَشّ»، و از شهرهاى معروف ماوراءالنهر است.

طريحى نيز «كَشّ (با فتح كاف)» را از روستاهاى جرجان (گرگان) دانسته است.[٦] زبيدى هم مى‌گويد:

كِسّ (با كسر و فتح كاف)، شهرى در نزديكى سمرقند است و نبايد آن را با شين خواند؛ چرا كه اين تلفّظ، تصحيف است، و صحيح، با كسر كاف و

[١]. الأنساب، ج ١١، ص ١٠٨

[٢]. الأنساب، ج ١١، ص ١١٩

[٣]. الأنساب، ج ١١، ص ١٢٠

[٤]. معجم البلدان، ج ٤، ص ٤٦٠

[٥]. معجم البلدان، ج ٤، ص ٤٦٢

[٦]. مجمع البحرين، ج ٤، ص ١٥٢