بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٣٨٣ - د مشايخ مجهول

١٤. على بن محمّد.

وى در ٤٥ مورد از اسناد رجال الكشّى قرار دارد[١] و ممكن است مراد از او، على بن محمّد بن فيروزان قمى باشد كه شيخ طوسى مدحش را نقل كرده است‌[٢] كه در اين صورت، وى از مشايخى مى‌شود كه كشّى رحمه الله، گاه با واسطه و گاه بى‌واسطه از او نقل كرده است.

همچنين احتمال دارد كه مراد از او، على بن محمّد بن قتيبه نيشابورى باشد كه در اين صورت، نام وى- چنان كه پيش‌تر گذشت- در بخش مشايخ ممدوح جاى مى‌گيرد.

١٥. على بن يزداد صايغ جرجانى.

وى در سند روايت شماره ١٠٩ رجال الكشّى قرار دارد. البتّه ممكن است كه او از مشايخ كشّى نباشد؛ زيرا كشّى رحمه الله به هنگام نقل روايت از وى، از تعبير «روى» استفاده كرده كه اين تعبير براى اعم از حديث سماعى از شيخ و وجاده، به كار مى‌رود.

١٦. عمر بن على تفليسى، ابو الحسن.

وى در سند روايت شماره ٢٠٥ رجال الكشّى قرار گرفته است.

١٧. محمّد بن ابراهيم، ابو عبد اللَّه ورّاق.

وى كه از مشايخ مشترك عيّاشى و كشّى رحمه الله است، در اسناد روايات شماره: ٧٩، ٢٢٤ و ٤٢٣ رجال الكشّى قرار گرفته است.

١٨. محمّد بن اسماعيل نيشابورى بُندُقى.

وى در اسناد روايات شماره: ١٧، ١٨، ٣٥٦ و ٨١٧ رجال الكشّى قرار دارد و شيخ‌

[١]. براى نمونه، ر. ك: اختيار معرفة الرجال، روايات شماره: ٦، ٧٣، ٨٠ و ٩٣

[٢]. براى نمونه، ر. ك: اختيار معرفة الرجال، روايات شماره: ٦، ٧٣، ٨٠ و ٩٣