بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٩٨ - يك تضعيف ها

و در شرح حال حسن بن احمد بن قاسم مى‌گويد:

سيّد فى هذه الطائفة، غير أنّى رأيت بعض أصحابنا يغمز عليه فى بعض رواياته؛

او در اين طايفه، از بزرگان است، جز آن كه ديدم برخى، در بعضى از رواياتش بر وى خرده مى‌گيرند.[١] و در شرح حال سليمان بن عبد اللَّه ديلمى مى‌گويد:

غمز عليه و قيل: إنّه كان غالياً كذّاباً؛

بر وى خرده گرفته‌اند و گفته شده: وى غالى و دروغگوست.[٢] و در شرح حال محمّد بن موسى بن عيسى همدانى مى‌گويد:

ضعّفه القمّيّون بالغلوّ، و كان ابن الوليد يقول: إنّه كان يضع الحديث. و اللَّه أعلم؛

قمى‌ها او را به خاطر غلو، تضعيف كرده‌اند و ابن وليد مى‌گفت: او حديث، جعل مى‌كرد. و خدا داناتر است.[٣] نجاشى رحمه الله در نقل اين تضعيف و استناد آن به قمى‌ها، به مسلك آنان در غلو توجّه داشته و پس از نقل قول ابن وليد، تشكيك خود را با تعبير «اللَّه أعلم» ابراز كرده است.

و در شرح حال ربيع بن زكريّا ورّاق مى‌گويد:

طعن عليه بالغلوّ، له كتاب فيه تخليط. ذكر ذلك أبو العبّاس بن نوح؛

و بر وى طعن زده‌اند كه او غلو مى‌كرده و براى او كتابى است كه در آن، تخليط وجود دارد. اين مطلب را ابو العبّاس بن نوح ذكر كرده است.[٤] و در شرح حال حسين بن عبيد اللَّه سعدى مى‌گويد:

ممّن طعن عليه و رمى بالغلوّ. له كتب صحيحة الحديث؛

[وى‌] از كسانى است كه بر او طعن زده‌اند و به او غلو نسبت داده‌اند. وى كتاب‌هايى صحيح الحديث دارد.[٥]

[١]. رجال النجاشى، ص ٦٥( ش ١٥٢)

[٢]. رجال النجاشى، ص ١٨٢( ش ٤٨٢)

[٣]. رجال النجاشى، ص ٣٣٨( ش ٩٠٤)

[٤]. رجال النجاشى، ص ١٦٥( ش ٤٣٤)

[٥]. رجال النجاشى، ص ٤٣( ش ٨٦)