بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ١٤٦ - نظريه تقدم آراى نجاشى بر كشى و شيخ طوسى

برخى از رجاليان يادشده، عبارت‌اند از:

١. فاضل خواجويى.

وى تصريح نموده كه خبر شيخ طوسى از احوال راويان، موجب ظن يا شك به آنها نمى‌شود. او علّت اين امر را اضطراب و اختلاف كلمات وى دانسته و از جمله آنها به موارد زير اشاره كرده است:

الف. شيخ طوسى، يك فرد را در جايى ثقه معرّفى مى‌كند و همان شخص را در جاى ديگر تضعيف مى‌نمايد، چنان كه در مورد سالم بن مكرم جمّال‌[١] و سهل بن زياد[٢] چنين كرده است.

ب. وى محمّد بن هلال را در كتاب رجالش ثقه‌[٣] و در كتاب الغيبة اش از مذمومان‌[٤] معرّفى كرده است.

ج. وى در كتاب العدّة فى أُصول الفقه، عبد اللَّه بن بكير را از جمله كسانى معرّفى كرده كه طايفه، بدون هيچ اختلافى، به اخبار او عمل مى‌كنند[٥] و در الاستبصار، خبرى در فسق و كذب او نقل نموده است.[٦] د. وى در الاستبصار مى‌گويد: «عمّار ساباطى، ضعيف است و به رواياتش عمل نمى‌شود»[٧] و در العدّة فى أُصول الفقه مى‌گويد: «طايفه، هميشه به روايات او عمل كرده‌اند»[٨].

ه. وى عمل طايفه به روايات فطحيان و واقفيان را ادّعا مى‌نمايد،[٩] در حالى كه‌

[١]. رجال الطوسى، ص ٢٠٩( ش ١١٦)

[٢]. رجال الطوسى، ص ٢٠٩( ش ١١٦)

[٣]. رجال الطوسى، ص ٢٩٧( ش ٤٣٣٩). شيخ طوسى، وى را در اصحاب امام صادق عليه السلام ذكر كرده؛ ولى توثيق خاص‌ننموده است

[٤]. الغيبة، ص ٤٠٠

[٥]. العدّة فى أُصول الفقه، ج ١، ص ٣٨١

[٦]. الاستبصار، ج ٣، ص ٢٧٦( ح ٩٨٢)

[٧]. الاستبصار، ج ١، ص ٣٧٢( ح ١٤١٣)

[٨]. العدّة فى أُصول الفقه، ج ١، ص ٣٨١

[٩]. العدّة فى أُصول الفقه، ج ١، ص ٣٨١