بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ١٥٣ - گفتار دوم مصادر«رجال النجاشى»

٤. اجازه‌نامه ابو العبّاس بن نوح.

گذشته از جوابيّه ابن نوح سيرافى، نجاشى رحمه الله، در مواردى، به اجازه و وصيّتى كه ابن نوح به خطّ خود در مورد كتاب‌هايش براى وى صادر نموده، استناد كرده است.

نجاشى رحمه الله در چندين مورد،[١] از اين اجازه‌نامه با عبارت زير، ياد كرده است:

وجدت بخطّ ابن نوح فى ما وصّى إلىّ به من كتبه.

وى همچنين در مواردى،[٢] از اين اجازه‌نامه نقل كرده است.

٥. ذيل المذيّل (تأليف ابو جعفر محمّد بن جرير طبرى).

اين كتاب، حاشيه المذيّلِ هشام بن محمّد بن سائب كلبى (م ٢٠٤ ق) است.

نجاشى رحمه الله در شرح حال عبد المؤمن بن قاسم،[٣] نسب طبرى (م ٣١٠ ق) را به قيس بن فهد رسانده و از همين كتاب نقل كرده كه او صحابى بوده است. كتاب مذكور، جز در اين مورد، مستند نجاشى قرار نگرفته است.

اثر معروف مؤلّف اين كتاب، تاريخ الطبرى است.

٦. كتاب الرجال (تأليف ابو عبّاس احمد بن محمّد بن سعيد بن عبد الرحمان بن عقده).

نجاشى رحمه الله در موارد زيادى، به كتاب رجال ابو عبّاس (م ٣٣٣ ق) استناد كرده است.

او در بسيارى از موارد، به نقل از اين كتاب تصريح كرده و در مواردى نيز از وى با تعبيرهاى: «ذكره أبو العبّاس» و «ذكره ابن عقدة» نقل نموده كه قطعاً از كتاب فوق بوده است. همچنين وى در مواردى، از ابن عقده توثيق يا تضعيف، نقل كرده است.

نكته قابل توجّه، آن كه: در شرح حال ابن عقده، از جمله تأليفات شمرده‌شده براى وى، كتاب الرجال است كه هم نجاشى و هم شيخ طوسى، آن را كتابى در ذكر نام‌

[١]. ر. ك: رجال النجاشى، ص ٦٧( ش ١٥٨) و ص ١٠٢( ش ٢٥٤) و ص ١١٧( ش ٣٠٢) و ص ٣١٦( ش ٨٦٧)

[٢]. ر. ك: رجال النجاشى، ص ٤٢( ش ٨٦) و ص ١١٢( ش ٢٨٧)

[٣]. رجال النجاشى، ص ٢٤٩( ش ٦٥٥)