بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٨٣ - مبحث اول ملاك نجاشى در انتخاب عناوين

نجاشى رحمه الله در شرح حال وى تصريح نموده كه وى عامّى بوده؛ ليكن نسخه احاديثى داشته كه از ابو جعفر عليه السلام روايت مى‌كرده است.[١] ٢. اسحاق بن بشر.

نجاشى رحمه الله در شرح حال وى تصريح نموده كه وى عامّى بوده و رجاليان، وى را در ميان اصحاب امام صادق عليه السلام برشمرده‌اند.[٢] ٣. يحيى بن سعيد قطّان.

نجاشى رحمه الله در شرح حال وى تصريح نموده كه وى از عامّه بوده و نسخه‌اى را از امام صادق عليه السلام روايت كرده است.[٣] همچنين، نجاشى رحمه الله مؤلّفانى را كه عامّى نبوده و از مذاهب شيعه غير امامى تبعيّت مى‌كرده‌اند، در كتابش عنوان كرده و به فساد مذهب آنان تصريح نموده است، از جمله به:

محمّد بن عبد الملك بن محمّد تبّان، كه در شرح حال او مى‌گويد:

كان معتزليّاً، ثمّ أظهر الانتقال، و لم يكن ساكناً و قد ضمنّا أن نذكر كلّ مصنّف ينتهى إلى هذه الطائفة.[٤]

در اين عبارت، نجاشى رحمه الله او را معتزلى‌مذهبى معرّفى كرده كه ابتدا به مذهب حق گرويد، ليكن بر يك مذهب استقرار نداشت. نيز ذكر نام وى را چنين توجيه مى‌كند كه: ما متعهّد شده‌ايم تا هر مؤلّفى را كه به شيعه منسوب است، ذكر نماييم.

يا مفضّل بن عمر جعفى، كه نجاشى رحمه الله وى را فاسدمذهب و خطّابى معرّفى كرده، ليكن ذكر نام او را به جهت شرطى دانسته كه پيش‌تر گذاشته بوده است.[٥] و ....

[١]. رجال النجاشى، ص ١٥١( ش ٣٩٧)

[٢]. رجال النجاشى، ص ٧٢( ش ١٧١)

[٣]. رجال النجاشى، ص ٤٤٣( ش ١١٩٦)

[٤]. رجال النجاشى، ص ٤٠٣( ش ١٠٦٩)

[٥]. رجال النجاشى، ص ٤١٦( ش ١١١٢)