بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٤١٧ - ٨ منطبق نبودن عنوان شرح حال با خبر ذيل آن

از سوى ديگر، قطعى است كه پس از كلمه «عاش»، لفظ «إلى» افتاده است. بنا بر اين، سال ١٧٥ ق، تاريخ وفات معاوية بن عمّار است‌[١] و بر همين اساس، نجاشى عدد مذكور را تاريخ وفات وى ذكر كرده است.[٢] از اين نوع اشتباه، در: خبر هفتم در شرح حال عبد اللَّه بن عبّاس،[٣] خبر دوم در شرح حال على بن خطّاب و ابراهيم بن شعيب،[٤] خبر دوم در شرح حال احمد بن حمّاد مَرْوَزى‌[٥] و كلام كشّى رحمه الله در شرح حال حسن و حسين اهوازى‌[٦] نيز اتّفاق افتاده است.

٨. منطبق نبودن عنوان شرح حال با خبر ذيل آن‌

در عنوان «ابو بصير عبد اللَّه بن محمّد اسدى» خبرى آمده كه در آن، ابو بصير در مورد مسئله‌اى در قرآن از امام صادق عليه السلام سؤال كرده و در ذيل آن، امام عليه السلام وى را با كنيه «ابو محمّد» خطاب نموده است.[٧] برخى، مراد از «ابو بصير» را در اين خبر، «ليث مرادى» يا «يحيى بن قاسم اسدى» دانسته‌اند و آن را «عبد اللَّه بن محمّد اسدى» ندانسته‌اند؛ زيرا امام صادق عليه السلام ابو بصيرِ در خبر مذكور را با عنوان «ابو محمّد» خطاب نموده است و از سوى ديگر، روايت نمودن عبد اللَّه بن محمّد اسدى از امام صادق عليه السلام، ثابت نيست؛ چرا كه درك ايشان از جانب وى و ملاقات وى با ايشان، مورد ترديد است.[٨]

[١]. البتّه اين احتمال نيز به ذهن مى‌رسد كه لفظ« عاش»، تحريف‌شده« مات» باشد؛ ليكن با توجّه به عبارت نجاشى، احتمال پيشين قوى‌تر مى‌نمايد

[٢]. رجال النجاشى، ص ٤١١( ش ١٠٩٦)

[٣]. قاموس الرجال، ج ٦، ص ٤٩١

[٤]. قاموس الرجال، ج ١، ص ٢٠٤

[٥]. قاموس الرجال، ج ١، ص ٢٠٤

[٦]. سماء المقال، ج ١، ص ٨٥ و ٨٦

[٧]. اختيار معرفة الرجال، ص ١٧٤( ش ٢٩٩)

[٨]. معجم رجال الحديث، ج ١٠، ص ٣٠٠