بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٣٦٧ - گفتار اول شناخت عصر كشى

فصل اوّل: شناخت كَشّى و عصر وى‌

گفتار اوّل: شناخت عصر كشّى‌

محمّد بن عمر كشّى رحمه الله در محدوده اواخر قرن سوم و نيمه نخست قرن چهارم هجرى مى‌زيسته است. در آن روزگار، اميران سامانى بر: منطقه ماوراءالنهر (آن سوى رود جيحون)، خراسان، طبرستان و گرگان، حكم مى‌راندند، هرچند كه دو منطقه اخير در طول خلافت سامانيان، بارها از محدوده حكومت آنان خارج شد.

اميران سامانى، مسلمان و متديّن به مذهب حنفى بودند و از آن جا كه رعيّت، پيوسته از حاكمان خويش پيروى مى‌نمايند، بيشتر مردم ماوراءالنهر نيز حنفى‌مذهب بودند. البتّه برخى از مردم، شافعى‌مذهب و شيعه بودند كه شمارشان محدود بود، و شيعيان، مذهب خود را مخفى مى‌داشتند.

از ويژگى‌هاى بارز خلفاى سامانى، به دو نكته مى‌توان اشاره نمود:

اوّل. مورد اقبالِ مردم بودنِ آنان به جهت عدل و انصافشان نسبت به مردم. اين ويژگى، در روزگار حكومت اسماعيل بن احمد بارزتر است، به گونه‌اى كه از وى به عنوان نمونه‌اى مطلوب از يك پادشاه دادگر، سخن رانده‌اند.

دوم. دانش‌دوستى و تلاش وافر آنان در گسترش تعاليم دينى. از اين رو بود كه در