بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٩٣ - ده تاريخ و محل وفات

و گاه با ديگر نسبت‌هاى نسبى (همانند: «ابن عمّ (پسر عموها)»[١]) ذكر كرده است.

وى گاه توثيق يا تضعيف جمعى نيز نموده است.[٢]

نُه. طبقه‌

از مهم‌ترين مشخّصه‌هايى كه در كار بازشناختن يك راوى از ديگر همنام‌هايش كارآمد است، آگاهى يافتن از طبقه اوست و بهترين شيوه براى تعيين طبقه يك راوى، مشخّص نمودن امام يا راويان مهمّى است كه وى از آنان روايت كرده است.

نجاشى رحمه الله در كتابش، با عنايت خاصّى، امام يا امامانى را كه راويانْ از آنان روايت كرده‌اند، نام برده و در موارد اختلافى، آراى ديگر را نيز از نظر دور نداشته است.

ده. تاريخ و محلّ وفات‌

از جمله اطّلاعات باارزشى كه نجاشى رحمه الله به وسيله كتابش در اختيار ما گذارده، تاريخ و محلّ وفات راويان است كه در شرح حال آنان گنجانيده است. وى در موارد بسيار زيادى، سال وفات، و گاه ماه و روز وفات‌ها را نيز گزارش كرده است.

آگاهى داشتن از تاريخ وفات راويان، راهگشاى طبقه‌يابى آنان است، و بيشتر اين آگاهى‌ها، مرهون نجاشى رحمه الله اند؛ زيرا بيشتر تاريخ‌هاى وفات راويان شيعه، به گفته‌هاى او مستندند.

نيز آگاهى داشتن از محلّ وفات راويان، در مواردى مى‌تواند سفرهاى آنان، روابط آنان با راويان ديگر و گاه محلّ سكونت آنان را مشخّص نمايد.

اهتمام نجاشى رحمه الله در ذكر اين گونه اطّلاعات، تا بدان جاست كه در مواردى، اختلاف اقوال در تاريخ و محلّ وفات راويان را نيز آورده است.

[١]. رجال النجاشى، ص ٩٨( ش ٢٤٥)

[٢]. رجال النجاشى، ص ١١٠( ش ٢٨٠) و ص ١٣٥( ش ٣٤٨) و ص ٢٣٠( ش ٦١٢) و ص ٢٧٥( ش ٧٢٠) و ص ٢٩٠( ش ٧٧٩)