بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ١١١ - توصيف برخى طرق

نمونه‌ها مى‌توان به موارد زير اشاره كرد:

نجاشى رحمه الله در شرح حال جميل بن صالح اسدى، از كتاب وى، طريقى را به نسخه ابن محبوب نقل كرده و آن را «طريق قمى‌ها» ناميده است. او طريق ديگرى را براى نسخه ابن ابى عمير از همين كتاب، نقل نموده و آن را «روايت كوفى‌ها» ناميده است.[١] يا در شرح حال سليمان بن خالد بن دهقان، طريق خويش را «طريقنا من جهة الكوفيّين» ناميده است.[٢] يا طريق به كتاب صفّينِ نصر بن مزاحم را «طريقنا إليه من جهة القمّيّين» معرّفى كرده است.[٣] يا در شرح حال عيسى بن مستفاد، سند را به «طريق مصرىّ» توصيف نموده است.[٤] وى طريق مصرى را «مضطرب» معرّفى كرده است.

يا در شرح حال بنى سعيد اهوازى، از ابن نوح نقل كرده كه يكى از طرق به كتاب‌هاى آنان، «طريق غريب» است.[٥] و يا در شرح حال محمّد بن حسن بن شمّون، سند ابو الفضل را به وى، «طريق مظلَم» و «مبهم» معرّفى كرده است.[٦] با توجّه به اين مطالب، اهتمام و دقّت نجاشى رحمه الله در نقل اسناد و طرق، به خوبى آشكار مى‌گردد.

[١]. رجال النجاشى، ص ١٢٧( ش ٣٢٩)

[٢]. رجال النجاشى، ص ١٨٣( ش ٤٨٤)

[٣]. رجال النجاشى، ص ٤٢٨( ش ١١٤٨)

[٤]. رجال النجاشى، ص ٢٩٨( ش ٨٠٩)

[٥]. رجال النجاشى، ص ٦٠( ش ١٣٦ و ١٣٧)

[٦]. رجال النجاشى، ص ٣٣٦( ش ٨٩٩)