بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٩٧ - يك تضعيف ها

گروهى از قمى‌ها گفته‌اند كه وى در آخر عمرش غلو نمود، و خدا به اين امر، داناتر است. ما روايتى از او نديده‌ايم كه بر غلوّ وى دلالت كند.[١] و در شرح حال حسين بن ابى سعيد مى‌گويد:

ذكره أبو عمرو الكشّىّ فى جملة الواقفة و ذكر فيه ذموماً و ليس هذا موضع ذكر ذلك؛

ابو عمرو كشّى، از او در شمار واقفيان ياد كرده است و نكوهش‌هاى زيادى را درباره وى نقل نموده كه اين جا محلّ بيان آنها نيست.[٢] نجاشى رحمه الله اين شخص را ثقه در حديث معرّفى مى‌كند.

و در شرح حال حسن بن خرزاد، كه غلوّ در آخر عمرش را به صورت «قيل» نقل كرده است.[٣] و در شرح حال محمّد بن احمد بن يحيى بن عمران اشعرى (صاحب نوادر الحكمة)، پس از آن كه وى را ثقه در حديث، شمرده است، مى‌گويد:

إلّا أنّ أصحابنا قالوا: كان يروى عن الضعفاء و يعتمد المراسيل و لايبالى عمّن أخذ.

و ما عليه فى نفسه طعن فى شى‌ء؛

جز آن كه اصحاب ما گفته‌اند: وى از افراد ضعيف روايت مى‌كند، بر روايات مرسل اعتماد مى‌نمايد و در مورد كسى كه از او حديث مى‌گيرد، دقّت نمى‌كند. درباره خود وى، جاى طعن در هيچ چيزى وجود ندارد[٤].[٥] و در شرح حال احمد بن محمّد بن جعفر بصرى، پس از توثيق وى مى‌گويد:

غير أنّه قيل: إنّه يروى عن الضعفاء؛

جز آن كه گفته شده است: او از افراد ضعيف، روايت مى‌كند.[٦]

[١]. رجال النجاشى، ص ٣٨( ش ٧٧)

[٢]. رجال النجاشى، ص ٣٨( ش ٧٨)

[٣]. رجال النجاشى، ص ٤٤( ش ٨٧)

[٤]. رجال النجاشى، ص ٣٤٨( ش ٩٣٩)

[٥]. نجاشى رحمه الله شبيه اين عبارت را در موارد ديگرى نيز به كار برده است، براى نمونه، ر. ك: رجال النجاشى، ص ٦٢( ش ١٤٤)

[٦]. رجال النجاشى، ص ٨٤( ش ٢٠٢)